puste Telefon kontaktowy
punktorZamek/Hotel,
tel. (16) 651 10 58

Wojew贸dztwo: podkarpackie / Powiat: przemyski / Gmina: Dubiecko

Ikonka - zamek

DUBIECKO
馃彴 Zamek szlachecki przebudowany w pa艂ac 馃彴

Przej艣cie do zdj臋膰
Zdj臋ciapuste

Frontowe zdj臋cie zamku Dubiecko

Ocena


Mo偶esz oceni膰:
Dubiecko - Zamek szlachecki przebudowany w pa艂ac

Ocena obecnej atrakcyjno艣ci obiektu
4.5 stars 艢rednia ocena: 4.3 na 5. G艂os贸w: 90
            
 
Ocena nastawienia do turyst贸w na terenie obiektu
4 stars 艢rednia ocena: 3.8 na 5. G艂os贸w: 85
            
 


Opis


Ozdobna pierwsza litera obiekt w Dubiecku jest zamkiem tylko z nazwy. Obecny wygl膮d nadano mu w XIX i XX wieku, a wn臋trza urz膮dzono na nowo w XXI stuleciu. Sk艂ada si臋 z g艂贸wnego pi臋trowego budynku, zachodniej dobud贸wki w formie prostok膮tnej wie偶y i bocznej parterowej oficyny, zako艅czonej niewielk膮 baszt膮. O ile sam korpus posiada cechy stylu klasycystycznego to dobud贸wka-wie偶a, oficyna i baszta s膮 neogotyckie. Tylko 2 podpiwniczone izby na parterze od p贸艂nocy posiadaj膮 mury XVII-wiecznego zamku Stadnickich, w tym naro偶ny skarbczyk. Poza tym piwnice dawnego skrzyd艂a po艂udniowego znajduj膮 si臋 pod ziemi膮 trawnika, przed frontem pa艂acu. By艂y one niedawno badane przez archeolog贸w, ale nic nie zapowiada, aby mia艂y by膰 kiedykolwiek wyeksponowane.
Ludzkie ko艣ci
Podczas ostatniego remontu pa艂acu w piwnicy zamkowej pod skarbczykiem odkryto metrow膮 warstw臋 ludzkich ko艣ci. Mo偶na przypuszcza膰, 偶e to ofiary Jerzego Krasickiego, o kt贸rym napisano poni偶ej.
Zamek posiada艂 kszta艂t czworoboku z dziedzi艅cem po 艣rodku i dwoma r贸wnoleg艂ymi skrzyd艂ami mieszkalnymi. Ca艂o艣膰 otacza艂y mury z 4 basztami i fosa.
Obecnie obiekt sta艂 si臋 luksusowym hotelem i centrum konferencyjnym, a istniej膮ce tu po wojnie ma艂e muzeum I. Krasickiego zosta艂o zlikwidowane. Trzeba przyzna膰, 偶e nowy w艂a艣ciciel (z Przemy艣la) nie na darmo wyda艂 fortun臋 na urz膮dzenie wn臋trz - prezentuj膮 si臋 one bardzo gustownie. Dopracowany zosta艂 ka偶dy szczeg贸艂, bogactwo detali ol艣niewa. Ca艂y parter g艂贸wnego budynku zajmuje restauracja, a najwi臋ksze wra偶enie robi kamienny skarbczyk ze stylizowanymi krzes艂ami i sto艂em oraz fragmentami malowide艂 na 艣cianach (nieoryginalnymi lecz ciekawie wkomponowanymi).
Skrzyd艂o boczne zwane jest oficyn膮 hotelow膮, poniewa偶 w ca艂o艣ci zajmuje je hotel. W kamiennych piwnicach funkcjonuje stylowa kawiarnia, a pi臋tro to sala balowa z portretem I. Krasickiego i mniejsze sale konsumpcyjne. Wci膮偶 bardzo zaniedbane s膮 otaczaj膮ce rezydencj臋 fosa i park. W planach w艂a艣ciciela by艂o postawienie drugiej oficyny z dalszymi pokojami hotelowymi, co pewnie zosta艂o ju偶 zrealizowane.

Rekonstrukcja lub stary widok zamku dubiecko
Litografia Napoleona Ordy z 1880 r.


Gniazdo awanturnik贸w
W XVI i XVII wieku zamek w Dubiecku by艂 siedzib膮 dw贸ch najwi臋kszych awanturnik贸w wojew贸dztwa ruskiego: Stanis艂awa Stadnickiego i Jerzego Krasickiego.
Ju偶 narodzinom Stanis艂awa Stadnickiego w Dubiecku zwanego p贸藕niej Diab艂em towarzyszy艂y niezwyk艂e wydarzenia. Ojciec, r贸wnie偶 Stanis艂aw by艂 r贸偶nowierc膮 i mimo perswazji biskupa przemyskiego Dziaduskiego da艂 schronienie w swym mie艣cie kilku znanym przedstawicielom reformacji. Czara przepe艂ni艂a si臋, gdy m艂ody Stanis艂aw zosta艂 uroczy艣cie ochrzczony po kacersku. Oburzony biskup rzuci艂 kl膮tw臋 na Stadnickiego, a s膮d duchowny wyda艂 dekret o pozbawieniu go wszelkich dostoje艅stw, tytu艂贸w i d贸br jakie posiada艂. Nie mia艂 on jednak 偶adnej faktycznej mocy, poza propagandow膮. Pierwsze informacje o awanturniczym charakterze przysz艂ego "Diab艂a" pochodz膮 z roku 1573, czyli gdy mia艂 ok. 22 lata. Jego zatargi z s膮siadami staj膮 si臋 ju偶 g艂o艣ne. M.in. naje偶d偶a lasy Zofii Kostczyny i nakazuje swoim s艂ugom wyr膮bywa膰 jej drzewa. Napada te偶 na miasto Przeworsk, wysadzaj膮c bram臋 miejsk膮 i otaczaj膮c ratusz swoimi 偶o艂dakami. 呕膮da uwolnienia wi臋zionego hajduka b臋d膮cego na jego s艂u偶bie. Gdy odm贸wiono, wy艂ama艂 drzwi wi臋zienia i uprowadzi艂 hajduka do Dubiecka. Na szcz臋艣cie dla okolicznej ludno艣ci nasta艂y czasy wojenne za Stefana Batorego i Stadnicki musia艂 opu艣ci膰 rodzinne strony, aby walczy膰 u boku kr贸la (o "Diable" czytaj te偶 na stronie po艣wi臋conej 艁a艅cutowi).
Tymczasem Dubiecko sprzedano Krasickim, ale nied艂ugo zaznano spokoju, bo pojawi艂 si臋 Jerzy Krasicki, starosta doli艅ski. Znany by艂 on w ca艂ym kraju pod szyderczym pseudonimem Grand偶ad偶a, co od w艂oskiego grandigia mia艂o oznacza膰 granicz膮c膮 ze 艣mieszno艣ci膮 pych臋 i zarozumia艂o艣膰 (inna wersja m贸wi o Gran Griorgio - Wielki Jerzy). Sk艂贸cony z ca艂ym 艣wiatem walczy艂 i procesowa艂 si臋 ze wszystkim s膮siadami, z miastem Przemy艣l, z biskupem a nawet z w艂asnymi dzie膰mi i 偶on膮. Nie ba艂 si臋 urz臋dnik贸w kr贸lewskich a samego w艂adc臋 jawnie lekcewa偶y艂. Ca艂kowicie zmieni艂 styl sprawowania w艂adzy na odziedziczonych po ojcu terenach. Na wsiach i w siedzibie starostwa Dolinie zapanowa艂 niespotykany gdzie indziej ucisk. Zygmunt III Waza wielokrotnie bra艂 w obron臋 poddanych Krasickiego, ale ten wezwania i napomnienia kr贸lewskie mia艂 za nic. Jednak nawet takie indywidua mog艂y by膰 przydatne. 艢wiadczy o tym sprawa skazanego przez sejm w 1619 r. na infami臋 za zdrad臋 stanu Miko艂aja Bia艂osk贸rskiego. Szlachcic ten przez 6 lat drwi艂 sobie sobie z prawa i s膮d贸w. Dopiero gdy podpad艂 Jerzemu Krasickiemu spotka艂a go zas艂u偶ona kara. Pod pozorem kupna konia zwabi艂 go Krasicki na spotkanie we Lwowie, sk膮d porwa艂 i przez 4 lata wi臋zi艂 w lochach dubieckiego zamku.
Ofiar Krasickiego nie spos贸b dok艂adnie zliczy膰, w Dubiecku wi臋zi艂 zar贸wno ch艂op贸w jak i mieszczan, kupc贸w czy szlacht臋. Mia艂 przekupionego podstaro艣ciego sanockiego i wi臋kszo艣膰 wi臋藕ni贸w dubieckich l膮dowa艂a po pewnym czasie w艂a艣nie w Sanoku, wraz z wymuszonymi zeznaniami o przyznaniu si臋 do rzekomych win i zrzeczeniu wszelkich pretensji w stosunku do Krasickiego. Nie zawsze jednak jego wyst臋pki uchodzi艂y mu na sucho. Gdy trafi艂 na Paw艂a Potockiego powin臋艂a mu si臋 noga. Uwi臋ziony i odstawiony do grodu pod fa艂szywymi zarzutami Potocki dowi贸d艂 swojej niewinno艣ci i okaza艂 si臋 tak zawzi臋ty, i偶 doprowadzi艂 do skazania Krasickiego na grzywn臋 i 12-tygodniow膮 odsiadk臋 w wie偶y. Nawet uda艂o mu si臋 dopilnowa膰 wykonania wyroku, co na ziemi przemyskiej nie cz臋sto by艂o spotykane. Krasicki odsiedzia艂 wyrok w najci臋偶szym wi臋zieniu - w jednej z wie偶 zamku lwowskiego. Nic to jednak zmieni艂o w jego charakterze. W 1621 roku doprowadzi艂 do zakazu odprawiania mszy w ca艂ym Przemy艣lu i zamkni臋ciu ko艣cio艂贸w. Wszystko przez naj艣cie Krasickiego na 艣wi膮tyni臋, w kt贸rej odbywa艂a si臋 rozprawa pojednawcza mi臋dzy husarzami Piotra Opalinskiego a Piotrem Bolestraszyckim. Banda Krasickiego strzeli艂a do husarzy z muszkiet贸w. Pola艂a si臋 krew w miejscu 艣wi臋tym i za to w艂a艣nie biskup W臋偶yk na艂o偶y艂 na miasto interdykt, a na Krasickiego kl膮tw臋. Dopadni臋to go p贸藕niej w jego kamienicy w Przemy艣lu i si艂膮 zmuszono do przeb艂agania biskupa i uroczystych przeprosin pokrzywdzonych. Gdy tylko husarze odjechali, Krasicki odwo艂a艂 wszystkie swoje poprzednie o艣wiadczenia. W ko艅cu w 1636 roku spotka艂a go kara, cho膰 akurat pow贸d nie by艂 do ko艅ca prawdziwy. Kr贸l W艂adys艂aw IV uzna艂 go za ob艂膮kanego i wyznaczy艂 3 kurator贸w. Najwa偶niejszym z nich zosta艂 szwagier Adam Sanguszko-Koszyrski. Tym samym Krasicki straci艂 w艂adanie nad starostwem i ca艂ym swoim maj膮tkiem. Po tym fakcie w jego obronie wyst膮pi艂a nawet szlachta przemyska, co doprowadzi艂o do czasowego odwo艂ania kurateli. W mi臋dzyczasie syn Krasickiego Stanis艂aw pozornie sprzyjaj膮cy ojcu zaj膮艂 jego starostwo, a po wznowieniu kurateli 偶ona Anna op艂aci艂a wojsko zaci臋偶ne i zamkn臋艂a si臋 przed nim w Dubiecku. Nawet jej brat, pe艂ni膮cy obowi膮zki kuratora nie sforsowa艂 dobrze bronionej rezydencji dubieckiej. Osamotniony magnat Krasicki b艂膮ka艂 si臋 podobno po Lwowie w poszukiwaniu noclegu. Wkr贸tce potem nowy kurator Maciej Sieci艅ski w wyniku porozumienia z Ann膮 Krasick膮, po naciskach samego kr贸la, kt贸ry tym razem stan膮艂 w obronie Jerzego, przej膮艂 zamek. Gdy jednak opu艣ci艂 Dubiecko, Anna na czele zbrojnego oddzia艂u opanowa艂a go ponownie i zabra艂a co si臋 da艂o, po czym wyjecha艂a do Przemy艣la. Po powrocie Sieci艅ski nie by艂 ju偶 tak nieostro偶ny i obsadzi艂 wi臋c zamek wojskiem. Anna Krasicka zaatakowa艂 go z Nienadowej, ale g臋sty ogie艅 obro艅c贸w ostudzi艂 jej zapa艂y. P贸藕niejsze wydarzenia s膮 ju偶 jedna wielk膮 grotesk膮. O maj膮tek po Jerzym walcz膮 mi臋dzy sob膮 kuratorzy, synowie i 偶ona 艂膮cz膮c si臋 nawzajem w kr贸tkotrwa艂e sojusze. Jerzy Krasicki w nich nie uczestniczy艂, cho膰 prze偶y艂 ponad 80 lat. Straci艂 wszystko co posiada艂 i przez d艂ugi czas by艂 zdany na 艂ask臋 ma艂o mu 偶yczliwego potomstwa.



Plan


Plan zamku dubiecko
Plan pa艂acu bez oficyny wg J. Frazika. Zaznaczona cz臋艣膰 zamkowa.


Historia


Ozdobna pierwsza litera wie艣 Dubiecko zosta艂a nadana Piotrowi Kmicie przez W艂adys艂awa Jagie艂艂臋 w 1389 r. Miasto lokowano po przeniesieniu na drugi - lewy brzeg Sanu w 1407 r. staraniem Miko艂aja Kmity. Jego siedziba by艂a drewniana i le偶a艂a w cz臋艣ci Dubiecka zwanej Grodzisko (od grodu funkcjonuj膮cego tu w okresie X-XIII wiek) jeszcze na prawym brzegu Sanu. Po sp艂oni臋ciu w I po艂. XVI wieku, w czasie wizyty kr贸lowej Bony, nowy drewniany dw贸r postawiono ju偶 na miejscu obecnego pa艂acu. Wkr贸tce potem w艂o艣ci dubieckie wraz z r臋k膮 Nawojki Kmitowej przesz艂y na w艂asno艣膰 Stanis艂awa Mateusza Stadnickiego. Zbudowa艂 on tym razem murowany zameczek na planie czworoboku z dziedzi艅cem po 艣rodku i dwoma r贸wnoleg艂ymi skrzyd艂ami mieszkalnymi. Ca艂o艣膰 otacza艂y mury z 4 basztami i fosa. Wjazd prowadzi艂 od p贸艂nocy. W 1551 r. na zamku urodzi艂 si臋 s艂ynny awanturnik Stanis艂aw "Diabe艂" Stadnicki. W 1588 r. brat Diab艂a Andrzej sprzeda艂 Dubiecko kasztelanowi przemyskiemu Stanis艂awowi Krasickiemu z Krasiczyna. Rozpocz膮艂 on rozbudow臋 niewielkiego wtedy zamku, kontynuowan膮 po 艣mierci przez syna Jerzego. Prace zako艅czono w 1611 roku. Zachowa艂a si臋 informacja o zleceniu dla niejakiego mistrza Jana nadwornego snycerza Marcina Krasickiego (brata Jerzego) na: "czworo drzwi do gmach贸w dubieckich i dwoje drzwi z kratami do framugi na gankach snycerskiej roboty ze staturami i problematami i kraty albo wrota do bramy.[...] troje rog贸w jelenich do trzech lichtarz贸w a do nich figury [...] do jednego Judyt z g艂ow膮 Holofernesow膮, do drugiego Kupidyna z 艂ukiem i strza艂ami, za艣 do trzeciego Samsona.[...] drzwi d臋bowe jedne dwoistym kszta艂tem, jako w Krasiczynie do pokoju [...]. szyb wielkich okr膮g艂ych, przezroczystych, jako najcudniejszych 10300 wed艂ug formy podanej." Powsta艂a sporych rozmiar贸w czworoboczna obronna rezydencja manierystyczna, by膰 mo偶e z kru偶gankami. Dodatkowo w parku postawiono budynek zwany Krasiczynkiem, kt贸ry jednak przetrwa艂 tylko do XIX wieku. Nast臋pnie w wyniku rodzinnych k艂贸tni Dubiecko by艂o przedmiotem wielu spor贸w i zaj艣膰. W ko艅cu ogo艂oci艂a go z cennych przedmiot贸w 偶ona Jerzego - Anna z Sanguszk贸w-Koszyrskich. W XVII wieku obiekt by艂 zniszczony przez Tatar贸w, a w XVIII przez wielki po偶ar. Za Antoniego Krasickiego zosta艂 odbudowany w zupe艂nie nowej formie barokowego pa艂acu. Jego ma艂偶onka za艂o偶y艂a wspania艂y park krajobrazowy. W ko艅cu tego stulecia i na pocz膮tku nast臋pnego pa艂ac przebudowywano w stylu klasycystycznym nadaj膮c obecny wygl膮d. W 1735 r. urodzi艂 si臋 tu poeta i biskup Ignacy Krasicki.W 1852 r. Dubiecko jako posag Aleksandry Krasickiej przesz艂o we w艂adanie Konarskich. Z ich inicjatywy w 1909 r. powsta艂a neogotycka dobud贸wka - dzisiejsza oficyna hotelowa 艂膮cz膮ca pa艂ac z baszt膮 (baszta w 贸wczesnej postaci nie pochodzi艂a z zamku). W 1935 r. w dwusetn膮 rocznice urodzin ksi臋cia poet贸w, r贸d Krasickich ufundowa艂 przed pa艂acem pomnik ku jego czci. Autorem rze藕by by艂 ucze艅 Xawerego Dunikowskiego - Stefan Zbigniewicz. Podczas I wojny 艣w. zamek zdewastowali i rozkradli pami膮tki po Krasickich 偶o艂nierze carscy. Po II wojnie 艣w. pa艂ac by艂 w艂asno艣ci膮 Zak艂adu P艂yt Pil艣niowych w Przemy艣lu. Dzia艂a艂o tu Muzeum Biograficzne Ignacego Krasickiego oraz prywatne mieszkanie ostatniej w艂a艣cicielki pa艂acu Marii z Mycielskich Konarskiej. Zmar艂a ona w 1991 roku, a obiekt by艂 w tak z艂ym stanie, 偶e zosta艂 opuszczony. W 2006 kupi艂a go prywatna osoba z Przemy艣la. Otwarcie po pracach trwaj膮cych ok. 1 rok nast膮pi艂o na wiosn臋 2009 roku. Obecnie jest tu ekskluzywny hotel, restauracja i kawiarnia.

Rekonstrukcja lub stary widok zamku!@
Widok pa艂acu w XIX wieku



Wst臋p

Do parku wolny, do 艣rodka po wyra偶eniu zgody przez zarz膮dc臋.

Po艂o偶enie i dojazd


Centralno-wschodnia cze艣膰 woj. podkarpackiego. 30 km na zach贸d od Przemy艣la. Zobacz na mapie.
Park pa艂acowy graniczy z g艂贸wn膮 drog膮. Znajduje si臋 we wschodniej cz臋艣ci miasteczka.

GPS
Wsp贸艂rz臋dne geograficzne:

format D (stopnie):   N 49.82183611掳,  E 22.39375556掳
format DM (stopnie, minuty):   N 49掳 49.3101666',  E 22掳 23.6253336'
format DMS (stopnie, minuty, sekundy):   N 49掳 49' 18.61'',  E 22掳 23' 37.52''


Bibliografia



punktor艁ozi艅ski W艂adys艂aw - Prawem i Lewem
punktorMarsza艂ek Juliusz - Katalog grodzisk i zamczysk w Karpatach
punktorPi贸recki Jerzy - Zabytkowe ogrody i parki wojew贸dztwa kro艣nie艅skiego
punktorGoszty艂a Marek, Proksa Micha艂 - Zamki Polski po艂udniowo-wschodniej
punktorGuerquin Bohdan - Zamki w Polsce
punktorJurasz Tomasz - Znane i nieznane. Zamki, pa艂ace, ko艣cio艂y Polski po艂udniowo-wschodniej
punktorKajzer Leszek, Ko艂odziejski Stanis艂aw, Salm Jan - Leksykon zamk贸w w Polsce

Zdj臋cia


Klikaj膮c w zdj臋cie otrzymasz jego powi臋kszenie w nowym oknie. Okno to mo偶na zamkn膮膰 klikni臋ciem w dowolny punkt POZA zdj臋ciem.

Dubiecko - Pa艂ac od frontu, po lewej oficyna hotelowa Dubiecko - Pa艂ac Dubiecko - Pomnik I. Krasickiego na tle pa艂acu Dubiecko - Widok od p艂d.-wsch. Dubiecko - Baszta zamykaj膮ca oficyn臋 Dubiecko - Fosa i wschodni bok pa艂acu Dubiecko - Ty艂 pa艂acu Dubiecko - Hol ze schodami na pi臋tro Dubiecko - Jedna z sal restauracyjnych Dubiecko - Sala na parterze Dubiecko - Skarbczyk Dubiecko - Wsp贸艂czesne malowid艂o 艣cienne w skarbczyku Dubiecko - Piwnice Dubiecko - Piwnice Dubiecko - Korytarz w oficynie hotelowej Dubiecko - Korytarz w oficynie hotelowej Dubiecko -Hol na pi臋trze Dubiecko - Hol na pi臋trze Dubiecko - orytarz na pi臋trze pa艂acu Dubiecko - Sala balowa Dubiecko - Sala balowa - wida膰 jak w艂a艣nie osun膮艂 si臋 Krasicki na 艣cianie Dubiecko - Komnata przy sali balowej



Z lotu ptaka


Widok opisywanego obiektu (lub miejsca na kt贸rym sta艂) z satelity

Geoportal


Noclegi


punktorDubiecko - Posiad艂o艣膰 Ziemska Zamek Dubiecko, ul. Zamkowa 1, (016) 651 10 58, gsm 692 263 236
punktorDubiecko - O艣rodek KSM Nadzieja, Wybrze偶e 35a, tel. (016) 651 22 81, 651 22 80, gsm 601 874450
punktorDubiecko - O艣rodek Szkoleniowo-Wypoczynkowy Zielona Polana, 艁膮czki 2,, tel. (016) 651 24 70, 651 20 83, gsm 605 782891

Proponujemy wyszukanie noclegu w opisywanej miejscowo艣ci lub jej okolicy w serwisach noclegowych. Oferty cenowe online s膮 zwykle atrakcyjniejsze ni偶 rezerwacje telefoniczne!


oferta noclegowa 1        oferta noclegowa 2

Miniforum

Powr贸t na g贸r臋

Zapraszam do przesy艂ania swoich wypowiedzi i komentarzy odno艣nie opisywanego zamku. Ukazuj膮 si臋 one na stronie od razu po wpisaniu do formularza.

Ostatnie wpisy

  • Wspomnienie       Autor:  Leszek      Data:  2012-08-29 12:57:50
    R贸wno p贸艂 wieku temu, w 1962 mieszka艂em w domkach kampingowych obok pa艂acu ("psie budy" bez wody i pr膮du), przy okazji obozu kadry m艂odzie偶owej w kolarstwie - okr臋gu rzeszowskiego.   W pa艂acu znajdowa艂a si臋 kuchnia i jedli艣my tam posi艂ki. Zapami臋ta艂em pa艂ac jako zdewastowan膮 ruder臋.   W tej sytuacji,stan obecny pa艂acu i park - s膮 czym艣 fantastycznym !
  • strona internetowa       Autor:  saba222      Data:  2012-06-15 21:57:13
    Okropna strona, zupe艂nie nieczytelna cienka czcionka na fatalnym tle, nie do przeczytania!!!     Zamek wspania艂y, a jedzonko marzenie...
  • wspominki       Autor:  boroweczka      Data:  2011-12-24 21:57:36
    Mili w艂a艣ciciele,jestem pod wra偶eniem tego co mi przysz艂o zobaczy膰.Pami臋tam zamek z lat 60 tych kiedy by艂 w艂asno艣ci膮 Zak艂.P艂yt Pil艣niowych.By艂a to totalna ruina,cho膰 w czasie ci膮g艂ego remontu.   Na parterze by艂a sto艂贸wka dla kolonist贸w i wczasowicz贸w z po偶al si臋 Bo偶e,"camping贸w" z pi臋trowymi 艂贸偶kami.W takim to w艂a艣nie domku sp臋dza艂am dwa tygodnie wakacji z rodzicami i bratem   W skrzydle zamku mieszka艂a hrabina i mama moja dost膮pi艂a zaszczytu odwiedzenia jej na pokojach.   Zamek by艂 w remoncie i nie by艂o mi dane zwiedzenie go,bo nie wolno by艂o,Chyba na pi臋trze by艂y sypialnie kolonist贸w.   Zdaje mi si臋,偶e ju偶 nast臋pnego roku zamek by艂 ca艂kowicie niedost臋pny,ale ja bywa艂am w Wybrze偶u przez kilka kolejnych lat   st膮d moje znajomo艣ci w okolicy Dubiecka.   To moja m艂odo艣膰 i lubi臋 "Monachomachi臋" Pozdrawiam.





Pow贸t do strony startowej
Powr贸t do strony startowej

(c) 2001-2019 BD - KONTAKT - POLITYKA PRYWATNO艢CI
Wszelkie prawa do w艂asnych zdj臋膰 i tekst贸w zastrze偶one, nie mog膮 by膰 one wykorzystywane bez mojej zgody. Nie udzielam pozwolenia na kopiowanie opis贸w.