Zamek Melsztyn

Melsztyn
艢redniowieczny zamek rycerski





Ocena zabytku


Mo偶esz oceni膰:
Melsztyn (woj. ma艂opolskie) - 艢redniowieczny zamek rycerski, p贸藕niej rozbudowany

Ocena obecnej atrakcyjno艣ci obiektu
4 stars
艢rednia ocena: 4.0 na 5. G艂os贸w: 56

       
    
 
Ocena nastawienia do turyst贸w na terenie obiektu
4 stars
艢rednia ocena: 3.9 na 5. G艂os贸w: 35

       
    
 


Opis i stan obecny



ozdoba
Otoczenie zamku
Zamek Melsztyn nie by艂 osamotnion膮 warowni膮 wybudowan膮 na odludziu. Obok istnia艂a wie艣 oraz r贸偶nego rodzaju zabudowania takie jak np. gotycki drewniany ko艣ci贸艂ek parafialny p.w. 艣w. Krzy偶a, znajduj膮cy si臋 niegdy艣 na przedpolu zamku. Wybudowano go na dobrze do dzi艣 czytelnej trapezoidalnej platformie ziemnej, zajmuj膮cej szczyt wzniesienia. Jak g艂osz膮 podania, dok艂adnie w miejscu g艂贸wnego o艂tarza ustawiono istniej膮c膮 do dzisiaj figur臋 Chrystusa Frasobliwego. 殴r贸d艂a wspominaj膮 tak偶e o pobliskiej plebani oraz otaczaj膮cych j膮 ogrodach. Na po艂udniowym stoku g贸ry zamkowej mie艣ci膰 si臋 mia艂a niewielka winnica za艂o偶ona przez ostatnich w艂a艣cicieli tych d贸br - rodzin臋 Lanckoro艅skich. U jej podn贸偶a wznosi艂a si臋 karczma by膰 mo偶e pami臋taj膮ca nawet czasy Leliwit贸w. Obecnie na jej miejscu znajduje si臋 drewniany krzy偶 ustawiony tam w 1897 r. Na rzekach Wiele艅 i Dunajec istnia艂y m艂yny wodne oraz domniemana przeprawa przez ostatni膮 z tych rzek. Wszystko to jednak podupad艂o w XVIII w. wraz z zamkiem zniszczonym w czasie walk konfederat贸w barskich z wojskami rosyjskimi.
Melsztyn jest niewielk膮 miejscowo艣ci膮 po艂o偶on膮 nad Dunajcem w gminie Zakliczyn. Ruiny zamku wzniesionego w wi臋kszo艣ci z miejscowego piaskowca oraz ceg艂y usytuowane s膮 poni偶ej szczytu wzg贸rza 319,2 m npm.
Najlepiej prezentuj膮c膮 si臋 budowl膮 jest usytuowany w p贸艂nocno zachodniej cz臋艣ci ruin don偶on. Pozosta艂y po nim dwie niemal偶e pierwotnej wysoko艣ci 艣ciany (mierz膮ce ok. 18m) p贸艂nocno 鈥 zachodnia i po艂udniowo 鈥 wschodnia, na kt贸rej (na wysoko艣ci czwartej kondygnacji) zachowa艂y si臋 od zewn膮trz gotycka futryna okienna oraz kroksztyn wspieraj膮cy niegdy艣 wykusz sanitarny. Od wewn膮trz natomiast pozosta艂o艣ci kominka.
W centralnej cz臋艣ci zamku Melsztyn znajduj膮 si臋 fragmenty renesansowego muru z arkadami i pozosta艂o艣ciami po otworach strzelniczych oraz ci膮gle poszerzaj膮ce si臋 zapadlisko po cysternie zamkowej, w chwili obecnej ok. 10 metrowej szeroko艣ci (jeszcze w latach 90-tych XX wieku na dziedzi艅cu widnia艂a tylko niewielka dziura). Ujawnia ono skomplikowany system pomieszcze艅 doprowadzaj膮cych do niej wod臋.
Warstwy ziemi ods艂oni臋te w wyniku zapadni臋cia ukazuj膮 po艂o偶ony oko艂o p贸艂 metra pod ziemi膮 dawny poziom utwardzonego rzecznymi otoczakami dziedzi艅ca. Poni偶ej widnieje gdzieniegdzie wyra藕na, cienka warstwa czarnej gleby b臋d膮ca by膰 mo偶e dowodem na nie odnotowany po偶ar zaistnia艂y w trakcie u偶ytkowania zamku. W po艂udniowo wschodniej cz臋艣ci obiektu znajduj膮 si臋 resztki pierwotnego za艂o偶enia zamkowego, kt贸rego najczytelniejszym reliktem jest mur obwodowy zachowany od po艂udniowego zachodu do wysoko艣ci przekraczaj膮cej 5m, po艂膮czony z r贸wnie dobrze prezentuj膮cym si臋 murem oporowym biegn膮cym t膮 sam膮 kraw臋dzi膮 w kierunku p艂n.- zach.
Pierwotna warownia (stary zamek) w Melsztynie o kszta艂cie nieregularnego trapezu jak ju偶 wspomnia艂em zajmowa艂a po艂udniowo wschodni膮 cz臋艣膰 obecnego obiektu, miejsce o najwi臋kszych walorach obronnych, z trzech stron zamkni臋te stromo opadaj膮cym stokiem. Brak jakichkolwiek bada艅 terenowych obiektu uniemo偶liwia dok艂adne rozpoznanie jego faz rozwojowych. Wiadomo jedynie, i偶 w sk艂ad pierwotnego gotyckiego zamku wchodzi艂 dom mieszkalny. W renesansowej formie by艂 on trzykondygnacyjnym, podpiwniczonym obiektem po艂o偶onym na osi p艂n.-zach. 鈥 p艂d.-wsch. i ci膮gn膮cym si臋 wzd艂u偶 po艂udniowego kra艅ca zamku starego. Jego najlepiej czytelnymi reliktami s膮 dwie kolebkowo sklepione komory piwniczne, znajduj膮ce si臋 w przyziemiu budowli.

Stary rysunek bramy zamku
Rysunek o艂贸wkiem ruin Melsztyna z 1794 r. Fantazyjny widok bramy (?)

ozdoba
Pustelnicy
U podn贸偶a po艂udniowo zachodniego stoku g贸ry zamkowej mieszkaj膮 dwaj pustelnicy. Ich malutkie drewniane chatki stoj膮ce na skraju lasu mo偶na z 艂atwo艣ci膮 dostrzec z g艂贸wnej drogi wojew贸dzkiej.
Ca艂o艣膰 otacza艂 dobrze do dzi艣 zachowany mur obwodowy, zbudowany z 艂amanego kamienia i ceg艂y. Od strony po艂udniowej i po艂udniowo wschodniej (gdzie stok jest najbardziej stromy i przechodzi w urwist膮 ska艂臋) by艂 dodatkowo starannie oblicowany bloczkami piaskowca, oraz wsparty pot臋偶nymi przyporami. Wi臋kszo艣膰 opis贸w wymienia okr膮g艂膮 baszt臋, budowl臋 najbardziej wysuni臋t膮 na po艂udnie zamku. Znaczna cz臋艣膰 dotycz膮cych jej wzmianek pochodzi jednak dopiero z XIX w. a brak jakichkolwiek czytelnych pozosta艂o艣ci w terenie nasuwa tez臋, i偶 mog艂a ona w rzeczywisto艣ci w og贸le nie istnie膰.
ozdoba
Kr贸lewskie powi膮zania
Z Melsztyna pochodzi艂a Jadwiga z Melszty艅skich Pilecka, matka kr贸lowej El偶biety, trzeciej 偶ony kr贸la W艂adys艂awa Jagie艂艂y. By艂a ona r贸wnocze艣nie matk膮 chrzestn膮 monarchy, dlatego zwi膮zek W艂adys艂awa i El偶biety wywo艂a艂 w kraju zgorszenie. W 艣wietle prawa kanonicznego byli bowiem "duchowym rodze艅stwem". Poza tym El偶bieta by艂a ju偶 3-krotnie zam臋偶na (historycy maj膮 co do tego faktu w膮tpliwo艣ci) i uwa偶ano, 偶e nie jest godna kr贸la. Tak wi臋c do艣膰 powszechnie nie lubiano jej i szkalowano. Na przek贸r wszystkim Jagie艂艂o by艂 z ni膮 jednak bardzo szcz臋艣liwy, cho膰 ma艂偶e艅stwo trwa艂o tylko 3 lata. Jan D艂ugosz napisa艂 偶e wie艣膰 o 艣mierci El偶biety ucieszy艂a dw贸r kr贸lewski i ca艂e pa艅stwo, bo wszyscy radowali si臋, 偶e ha艅ba zosta艂a wreszcie zmazana. W czasie pogrzebu urz膮dzono wi臋ksz膮 owacj臋, ni偶 przy koronacji.
W p贸艂nocno-wschodniej cz臋艣ci zamku starego znajduj膮 si臋 szcz膮tki oszkarpowanej budowli, wysuni臋tej poza lico mur贸w. Nie znamy dok艂adnie jej przeznaczenia. By膰 mo偶e by艂a to brama, kurza stopa lub wie偶a. Przyjmuj膮c pierwsz膮 tez臋 za prawdopodobn膮 mo偶na domniema膰, i偶 wjazd prowadzi艂 od p贸艂nocy biegn膮膰 zachowan膮 do dzisiaj 艣cie偶k膮 nast臋pnie przechodzi艂 w drewniany most zwodzony kt贸ry po za艂amaniu pod k膮tem 90 stopni trafia艂by w prze艣wit bramny podobnie jak w przypadku pierwotnego rozwi膮zania Dobczyckiego (jest to oczywi艣cie nie poparta badaniami teoria). Takiej bramy nie wymieniaj膮 jednak 偶adne 藕r贸d艂a pisane. Mo偶na przypuszcza膰, i偶 spowodowane by艂o to jej zamurowaniem po rozbudowie obiektu. W p贸艂nocno-zachodniej cz臋艣ci zamku starego z pewno艣ci膮 powsta艂a wtedy (o ile nie by艂 to pierwotny wjazd) furta 艂膮cz膮ca go z nowo powsta艂ymi zabudowaniami. Tajemnicza budowla mog艂a tak偶e mie艣ci膰 wymienian膮 w inwentarzach wolno stoj膮c膮 kaplic臋 zamkow膮.
Pierwsza rozbudowa zamku Melsztyn polega艂a na wzmocnieniu najbardziej zagro偶onego kierunku p艂n.-zach. Powsta艂 w贸wczas melszty艅ski don偶on, pot臋偶na prostok膮tna baszta mieszkalno obronna o kamiennym korpusie, nadbudowanym ceglanym szczytem. Dwie pierwsze oraz ostatnia kondygnacja pe艂ni艂y funkcje obronne, trzecia i czwarta reprezentacyjne. Baszta otoczona by艂a wielok膮tnym murowanym tarasem by膰 mo偶e b臋d膮cym wczesn膮 form膮 architektoniczn膮 bastei tara艣niczej, s艂u偶膮cej do ostrza艂u artyleryjskiego przedpola zamku.
ozdoba
Kres istnienia zamku
Pod okiem ostatnich w艂a艣cicieli - Lanckoro艅skich, warowni臋 w Melsztynie poddano rozbiorce na materia艂 budowlany, dzi臋ki kt贸remu wzniesiono 艣wi膮tyni臋 w Domos艂awicach, miejscowo艣ci nale偶膮cej do tej samej rodziny. W ko艣ciele tym znajduje si臋 cz臋艣膰 wyposa偶enia kaplicy zamkowej, m. in. gotycka chrzcielnica. Wed艂ug poda艅 ludowych jedyny zachowany (barokowy) portal pono膰 pochodz膮cy z zamku trafi艂 do pa艂acu w Janowicach, gdzie mo偶na go obecnie ogl膮da膰. W po艂owie XIX w w艂adze austriackie zakaza艂y rozbi贸rki mur贸w, a pod koniec tego偶 wieku na koszt Karola Lanckoro艅skiego pr贸bowano ratowa膰 ruiny. Zabezpieczono mury zamkowe, wybudowano nawet niewielkie drewniane schronisko s艂u偶膮ce turystom. Mia艂o ono posta膰 drewnianego budynku na ciosowych fundamentach z wie偶yczk膮 i balkonem. Zniszczono je w czasie I wojny 艣wiatowej.
W tej samej lub p贸藕niejszej fazie po艂膮czono don偶on murem ze star膮 cz臋艣ci膮 zamku. Od po艂udniowego zachodu wybudowano dodatkowo starannie oblicowany mur oporowy, wsparty przyporami, zapobiegaj膮cy osuwaniu si臋 dziedzi艅ca. U podn贸偶a baszty znalaz艂a si臋 nowa brama do kt贸rej wjazd prowadzi艂 od p贸艂nocnego 鈥 zachodu poprzez most zwodzony, przerzucony nad fos膮.
W okresie odrodzenia zamek nowy (powsta艂y w wyniku po艂膮czenia don偶onu z zamkiem starym), podobnie jak stary uleg艂 przebudowie zainicjowanej przez nowych w艂a艣cicieli Jordan贸w, kt贸rzy pono膰 zatrudnili do tego celu w艂oskiego architekta Bart艂omieja Ridolfiego. Powsta艂 w贸wczas mur biegn膮cy p贸艂nocno 鈥 wschodni膮 kraw臋dzi膮 wzg贸rza, zabezpieczony dodatkowo dobrze obecnie czytelnym w terenie wa艂em ziemnym, usypanym poni偶ej. Jedyny zachowany fragment tego muru znajduje si臋 w centralnej cz臋艣ci zamku. W tym samym okresie zbudowano na zamku cystern臋 na wod臋 opadow膮. W sk艂ad zabudowa艅 gospodarczych znajduj膮cych si臋 na zamku wchodzi艂y stajnie, piekarnia, 艂a藕nia oraz dom drewniany. Nie wiadomo kiedy powsta艂y, ani gdzie si臋 dok艂adnie znajdowa艂y. By膰 mo偶e w centralnej cz臋艣ci zamku, gdzie wyra藕nie widoczne s膮 relikty jakich艣 konstrukcji.

Aktualizacja: Od 2017 r. w Melsztynie trwaj膮 prace archeologiczne, a nast臋pnie rewitalizacyjne, kt贸re stopniowo prowadzi艂y do odbudowy wie偶y ko艅cem 2023 roku. Mo偶na ju偶 wej艣膰 na taras widokowy na jej szczycie. Wie偶a ma 4 pi臋tra i 38 metr贸w wysoko艣ci (z dachem). Przylega do niej trzykondygnacyjna dobud贸wka (zwana "przypor膮") z klatk膮 schodow膮, kt贸ra b臋dzie wkr贸tce zwie艅czona attyk膮 i r贸wnie偶 stanie si臋 punktem widokowym.

ozdoba
R贸d Melszty艅skich - rozkwit
Rekonstrukcja lub stary widok zamku melsztyn
Spytek II Melszty艅ski - najwi臋kszy z rodu, fragment ryciny z XVII-wiecznego miedziorytu
Protoplast膮 艣wietnych rod贸w Melszty艅skich i Tarnowskich by艂 Spycimir herbu Leliwa. Jest on pierwszym ze znanych nam cz艂onk贸w tej ga艂臋zi Leliwit贸w. Spycimir przyszed艂 na 艣wiat w II po艂. XIII w. w bli偶ej nieokre艣lonym miejscu. Wsiami wchodz膮cym w sk艂ad jego ojcowizny by艂y Piasek Wielki, Piasek Ma艂y, Zagaj贸w i Godawa, wszystkie po艂o偶one w powiecie wi艣lickim. Po raz pierwszy figuruje on w dokumencie pod rokiem 1312 r. jako 艂owczy krakowski. Potem Spycimir otrzymuje stanowiska: kasztelana s膮deckiego oraz kasztelana wi艣lickiego. By膰 mo偶e za postaw臋 sprzyjaj膮c膮 obj臋ciu w艂adzy przez W艂adys艂awa 艁okietka w roku koronacji, zostaje nagrodzony stanowiskiem wojewody krakowskiego. Ok. 1330 r. Spycimir osi膮ga najwy偶sze stanowisko pa艅stwowe jakim by艂 urz膮d kasztelana krakowskiego. Tego samego roku uczestniczy艂 w wyprawi臋 zbrojnej przeciwko Krzy偶akom, znanej z os艂awionej bitwy pod P艂owcami.
Po 艣mierci 艁okietka, Spycimir zosta艂 zaufanym doradc膮 Kazimierza Wielkiego, u kt贸rego boku dokona艂 najwi臋cej w polityce, d膮偶膮c do zacie艣nienia stosunk贸w z W臋grami oraz we w艂asnych interesach, poszerzaj膮c zasi臋g swoich d贸br ziemskich. W ich sk艂ad wchodzi艂y mi臋dzy innymi Brzesko, 呕abno, Melsztyn, miasto Tarn贸w. Spycimir zmar艂y przed 1356 r. pozostawi艂 czterech syn贸w. Dw贸ch z nich zosta艂o kanonikami, najstarszy Jan odziedziczy艂 Melsztyn, najm艂odszy Rafa艂 - Tarn贸w.
Jan I nie by艂 osobowo艣ci膮 tak wybitn膮 jak Spycimir, pomimo i偶 podobnie jak ojciec piastowa艂 wysokie stanowiska pa艅stwowe, m.in. kasztelana krakowskiego. Do historii wpisa艂y si臋 za to jego dzieci (Jadwiga, Spytek II), kt贸rych matk膮 by艂a jego 偶ona Zofia z Ksi膮偶a. Spytek II urodzony jako pierwsze dziecko Jana, sta艂 si臋 najwi臋kszym ze wszystkich cz艂onk贸w rodziny Melszty艅skich. Ju偶 jako m艂odzieniec obj膮艂 w 1381 r. urz膮d wojewody krakowskiego. Jego polityka by艂a odmienna od prowadzonej przez Spycimira. Spytek II po 艣mierci Ludwika W臋gierskiego d膮偶y艂 do zerwania unii Polski z W臋grami i wprowadzenia na tron W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Odegra艂 kluczow膮 rol臋 przedsi臋wzi臋ciu po艂膮czenia Polski z Litw膮, by艂 rycerzem uczestnicz膮cym u boku kr贸la w wielu wyprawach zbrojnych. Za udan膮 kampani臋 zmierzaj膮c膮 do zaj臋cia Rusi Halickiej nadano mu na dziedziczne w艂adanie obw贸d Samborski. Ok. 1389 r. zosta艂 dodatkowo mianowany starost膮 krakowskim. Kolejnymi nadaniami by艂y liczne dobra ziemskie na 艢l膮sku, kt贸rymi zosta艂 obdarowany w podzi臋ce za walki stoczone z W艂adys艂awem Opolczykiem. Rok 1395 przyni贸s艂 Spytkowi II wielki zaszczyt, zosta艂 bowiem w艂adc膮 cz臋艣ci Podola na prawach przys艂uguj膮cych ksi膮偶臋tom litewskim. Ostatnim chlubnym dokonaniem w jego 偶yciu by艂o uczestnictwo w wyprawie wojennej ksi臋cia Witolda przeciwko Z艂otej Ordzie. Bezpo艣rednio przed decyduj膮c膮 bitw膮 stoczon膮 w 1399 r. nad rzek膮 Worskl膮 tatarski dow贸dca mia艂 oferowa膰 mu czepiec gwarantuj膮cy nietykalno艣膰 ze strony jego 偶o艂nierzy. Odwa偶ny Spytek odm贸wi艂 i poni贸s艂 艣mier膰. Poleg艂y Melszty艅ski by艂 najwi臋kszym polskim mo偶now艂adc膮 ko艅ca XIV w. W samym wojew贸dztwie ma艂opolskim posiada艂 trzy miasta: 呕abno, Brzesko, Ksi膮偶 oraz 34 wsie w 7 kluczach ziemskich. Jego c贸rki wysz艂y za w艂adc贸w ksi臋stw: mazowieckiego Janusza M艂odszego i niemodli艅skiego Bernarda. Maria偶e z ksi膮偶臋tami 艣wiadcz膮 o wysokiej randze rodu Melszty艅skich.
Synowie Spytka II - Jan II i Spytek III, decyzj膮 W艂adys艂awa Jagie艂艂y nie mogli ju偶 samodzielnie sprawowa膰 w艂adzy nad Podolem i Samborszczyzn膮. To sprawi艂o, 偶e nie nale偶eli do zwolennik贸w kr贸la, a po jego 艣mierci, gdy ca艂a w艂adza skupi艂a si臋 wok贸艂 biskupa krakowskiego Zbigniewa Ole艣nickiego, przeszli do otwartej opozycji, zw艂aszcza Spytek III. By膰 mo偶e nie przekonania religijne, lecz nienawi艣膰 do wszechw艂adnego biskupa sprawi艂a, i偶 zacz膮艂 interesowa膰 si臋 husytyzmem, ruchem religijnym t臋pionym przez Ole艣nickiego. Mimo 偶e r贸d Melszty艅skich by艂 ju偶 os艂abiony to jego pot臋ga musia艂a sprawia膰 nadal ogromne wra偶enie skoro biskup stara艂 si臋 przeci膮gn膮膰 Spytka na swoj膮 stron臋. W 1438 r. Spytek III z Melsztyna najecha艂 w艂o艣ci biskupie, a rok p贸藕niej zawi膮za艂 konfederacj臋 wymierzon膮 przeciwko Ole艣nickiemu (patrz ciekawostka Bitwa pod Grotnikami). Awantura okre艣lana jako bunt i wojna domowa sko艅czy艂a si臋 tragicznie dla niego i jego rodu, kt贸ry zacz膮艂 powoli podupada膰.


Zamek na litografii N. Ordy
Ruin zamku Melsztyn w 2. po艂owie XIX wieku na litografii N. Ordy



Rysunek St臋czy艅skiego
Ruiny zamku Melsztyn na rysunku M.B. St臋czy艅skiego z 1848 r.


Plany i rekonstrukcje


Plan zamku
Plan zamku Melsztyn wg Krzysztofa Moskala
A - don偶on, B - pozosta艂o艣膰 wie偶y wielobocznej, C - renesansowy mur z arkadami i strzelnicami, D - zapadlisko po cysternie, E - piwnice, F - fragmenty nieokre艣lonych budowli, G - prawdopodobna lokalizacja schroniska, H - wa艂 ziemny, I - nierozpoznany element zamku, by膰 mo偶e wie偶a lub dawna brama


Przekr贸j don偶onu
Przekr贸j don偶onu w Melsztynie wg W. 艁uszczkiewicza (XIX w.). Widok od p艂d.-wsch. i p艂d.-zach.


Rekonstrukcja don偶onu
Rekonstrukcja don偶onu w Melsztynie wg Krzysztofa Moskala


Zamek melszty艅ski w XVI w.
Wizja artystyczna zamku melszty艅skiego w XVI w. wg Stanis艂awa Kusiaka

Zamek melszty艅ski w XVII w.
Rekonstrukcja zamku w XVII wieku wg Krzysztofa Moskala za "Zamki w dziejach Polski i S艂owacji tom II", Krzysztof Moskal


Historia, wydarzenia

Powr贸t na g贸r臋 strony

Zamek wzniesiono w po艂owie XIV wieku z inicjatywy kasztelana krakowskiego Spycimira Leliwity. Wszed艂 on w posiadanie okolicznych teren贸w drog膮 wymiany za wsie Por臋ba Elbrandowa i Przes艂awice oraz dop艂acaj膮c 160 grzywien rycerzom Charzowi (Zachariaszowi) wraz z synami Piotrem i Jakubem. Zamek, a nast臋pnie wie艣 otrzyma艂y pochodz膮c膮 z j臋zyka niemieckiego nazw臋 Muhl Stein, oznaczaj膮c膮 dok艂adnie kamie艅 m艂y艅ski. Wzi臋艂a si臋 ona pono膰 od m艂yn贸w wodnych ustawionych na rzekach Wielenia i Dunajec.

Ruiny na rysunku z 1866
Ruiny zamku Melsztyn na rysunku W艂adys艂awa 艁uszczkiewicza z 1866 roku
ozdoba
Bitwa pod Grotnikami
W 1439 r. Spytek z Melsztyna zawi膮za艂 w Nowym Mie艣cie Korczynie konfederacj臋 wymierzon膮 przeciwko w艂adzy biskupa Ole艣nickiego. Dzie艅 p贸藕niej najecha艂 Korczyn aby wymordowa膰 przebywaj膮cych tam jego stronnik贸w. Czyn ten nie spodoba艂 si臋 nawet samym konfederatom, kt贸rzy go porzucili. Zdradzony Spytek, pozbawiony si艂 by stawi膰 czo艂a kr贸lewskim wojskom w otwartym polu, cofn膮艂 si臋 pod wie艣 Grotniki, gdzie za艂o偶y艂 ob贸z chroniony przez rzek臋 Nid臋. Pocz膮艂 okopywa膰 swoj膮 pozycj臋 i ustawia膰 tabory na spos贸b husycki. Niewiele to da艂o, gdy偶 jego wojska zosta艂y rozgromione, a nad konaj膮cym jeszcze Spytkiem odby艂 si臋 s膮d skazuj膮cy na 艣mier膰 i konfiskat臋 d贸br jako wroga ojczyzny i buntownika. Jednocze艣nie wykluczono go ze stanu szlacheckiego wraz ze wszystkimi potomkami. Nagie cia艂o poleg艂ego le偶a艂o na polu bitwy jeszcze przez trzy dni. Nast臋pnie wojsko kr贸lewskie otoczy艂o zamki Spytka w Melsztynie oraz Rabsztynie w celu konfiskaty maj膮tku. O ile ten drugi podda艂 si臋 od razu, to w Melsztynie przyst膮piono do obl臋偶enia pod wodz膮 samego W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Wdowa po Spytku - Beatrycze i jego dzieci ub艂agali jednak monarch臋 o przebaczenie i zezwolenie na pogrzeb, kt贸ry odby艂 si臋 w pobliskim Piasku Wielkim. Pozwolono im zachowa膰 Melsztyn, a po pewnym czasie przywr贸cono rodowi szlachectwo.

punktor 1347 r. - Spycimir wchodzi w posiadanie okolicy i wkr贸tce potem rozpoczyna budow臋 swojej drugiej siedziby (po Tarnowie)
punktor 1362 r. - biskup krakowski Bodz臋ta / Bodzenta eryguje kaplic臋 zamkow膮 p.w. 艣w. Ducha
punktor 1363 r. - kaplica zamkowa prawdopodobnie otrzymuje dodatkowego patrona 艣w. Jana
punktor 26.07.1364 r. - Jan z Melsztyna doprowadza do erygowania ko艣cio艂a parafialnego w Melsztynie
punktor koniec XIV lub I po艂. XV w. -rozbudowa zamku przeprowadzona przez Spytka II z Melsztyna wojewod臋 krakowskiego poleg艂ego nad rzek膮 Worskl膮 w 1399 r., lub jego syna Spytka III, wspieraj膮cego husyt贸w kasztelana bieckiego, zagorza艂ego przeciwnika bp Zbigniewa Ole艣nickiego. Powstaje wtedy melszty艅ski don偶on
punktor 1439 r. - - 艣mier膰 Spytka III w bitwie pod Grotnikami i obl臋偶enie zamku przez wojsko kr贸lewskie
punktor 1511 r. - Jan IV Melszty艅ski sprzedaje zamek wraz z otaczaj膮cymi go dobrami, kasztelanowi wi艣lickiemu Miko艂ajowi Jordanowi z My艣lenic. Poniewa偶 nadzorowa艂 on renesansow膮 przebudow臋 Wawelu, m贸g艂 r贸wnie偶 podobne prace zleci膰 w Melsztynie
punktor ok. 1546 r. - Wawrzyniec Spytek Jordan, kasztelan krakowski, przeprowadza lub kontynuuje renesansow膮 przebudow臋 zamku melszty艅skiego, zatrudniaj膮c do tego celu w艂oskiego architekta Bart艂omieja Ridolfiego W pobli偶u zamku lokowa艂 miasto Zakliczyn
punktor 1588 r. - odnowienie kaplicy zamkowej przez Anny z Sieniawskich Jordanow膮, wdow臋 po Wawrzy艅cu Spytku
punktor 1597 r. - zamek przechodzi w r臋ce dw贸ch si贸str, c贸rek Wawrzy艅ca Spytka Jordana W drodze ma艂偶e艅stwa Barbary z Andrzejem Zborowskim kasztelanem bieckim, oraz Magdaleny, ze Stanis艂awem Sobkiem z Sulejowa, kasztelanem sandomierskim, dobra te dostaj膮 si臋 w r臋ce tych dw贸ch rodzin. W sk艂ad zamku wchodzi艂a wtedy wie偶a - don偶on, dwupi臋trowy dom g艂贸wny, kaplica, wie偶a wysoka, wie偶a bramna, cysterna, piekarnia, drewniany budynek gospodarczy i 艂a藕nia. Poza warowni膮 sta艂y: ko艣ci贸艂, stajnia, browar.
punktor 1601 r. - po艂owa zamku w Melsztynie, drog膮 ma艂偶e艅stwa Barbary c贸rki Stanis艂awa Sobka, przechodzi w r臋ce Zygmunta Scypiona Tar艂y

Melsztyn na  rysunku z 1866
Widok ruin zamku melszty艅skiego od strony po艂udniowo 鈥 wschodniej na rysunku W艂adys艂awa 艁uszczkiewicza z 1866 r. Wida膰 tu dom stoj膮cy na wale zamkowym
ozdoba
Wci膮偶 w opozycji
W 2. po艂. XV w.Melszty艅scy ponownie mieli na pie艅ku z monarch膮 i wdawali si臋 w r贸偶ne awantury, ale tym razem dzia艂ali w zgodzie ze stronnictwem bp Ole艣nickiego W 1461 r. Jan III Melszty艅ski udzieli艂 w swym zamku schronienia skazanemu na wygnanie, krakowskiemu biskupowi nominatowi - Jakubowi z Sienna, o kt贸rego Kazimierz Jagiello艅czyk toczy艂 powa偶ny sp贸r z papie偶em. W tym samym czasie goszczono tam tak偶e rajc臋 krakowskiego Jana Kreidlara, obawiaj膮cego si臋 oskar偶e艅 w sprawie morderstwa dokonanego przez mieszczan na Andrzeju T臋czy艅skim. Ten szlachcic z mo偶nego rodu zgin膮艂 podczas zamieszek, po tym jak pobi艂 p艂atnerza Klemensa, kt贸rego uzna艂 za naci膮gacza. Ledwo z 偶yciem uszed艂 wtedy brat Jana - Spytek IV, kt贸ry r贸wnie偶 艣cigany by艂 przez rozw艣cieczony t艂um. Sprawa zako艅czy艂a si臋 niezwykle surowym wyrokiem kr贸lewskim i mieszanie si臋 w ni膮 nie 艣wiadczy艂o o rozwadze Melszty艅skich. Wcze艣niej jeszcze przyj臋li oni na s艂u偶b臋 Jana Botenwaldera - kupca przemytnika, kt贸ry po nieudanym przemycie na W臋gry zacz膮艂 napada膰 na kupc贸w w臋gierskich, a baz膮 uczyni艂 zamek melszty艅ski. Nie wiadomo czy Melszty艅scy byli 艣wiadomi tego procederu i czy czerpali z niego korzy艣ci. Sprawa mia艂a jednak powa偶ne konsekwencje dla stosunk贸w handlowych mi臋dzy Polsk膮 a W臋grami.

punktor 1628 r. - po Zygmuncie Scypionie dziedziczy go Zygmunt Aleksander Tar艂o, kasztelan przemyski. Ten zaprawiony w bojach z Tatarami, Turkami, Szwedami, Moskalami i Kozakami magnat czu艂 si臋 zwi膮zany z melszty艅sk膮 okolic膮, ufundowa艂 bowiem nowy murowany ko艣ci贸艂 i klasztor franciszkan贸w w Zakliczynie. Zmar艂 jednak przed ko艅cem prac, a jego ma艂偶onka El偶bieta ufundowa艂a mu w nowym ko艣ciele pomnik nagrobny wykonany z czarnego marmuru i alabastru, kt贸ry mo偶na zobaczy膰 do dzi艣. Posta膰 zmar艂ego szlachcica le偶y na sarkofagu w niszy zwie艅czonej kartuszem z herbem Top贸r.
punktor 1639 r. - Krystyna Zborowska wychodzi za m膮偶 za Jana Aleksandra Tar艂臋. Tym samym zamek przechodzi w r臋ce dw贸ch odr臋bnych linii tego samego rodu
punktor lata 1655-60 - gdzieniegdzie podawane s膮 informacje, i偶 zamek zosta艂 obroniony podczas potopu szwedzkiego, jednak偶e nie ma na to 偶adnych przekonuj膮cych dowod贸w
punktor 1731 r. - odnowienie kaplicy zamkowej przez Jana Tar艂臋
punktor 1744 r. - w艂a艣ciciel po艂owy zamku - wojewoda lubelski Adam Tar艂o - ginie w pojedynku z Kazimierzem Poniatowskim. Jedynym w艂a艣cicielem zosta艂 dzier偶膮cy dot膮d drug膮 po艂ow臋 Antoni Tar艂o, kasztelan lubaczowski.
punktor 1748 r. - Melsztyn drog膮 testamentu Antoniego Tar艂y przeszed艂 w r臋ce jego siostrze艅c贸w Stanis艂awa i Macieja Lanckoro艅skich
punktor 07.04.1770 r. - zamek zaj臋艂y i wkr贸tce obrabowa艂y oddzia艂y konfederacji barskiej.
punktor 22.04.1770 r. - wojska rosyjskie dope艂ni艂y dzie艂a zniszczenia zajmuj膮c i rabuj膮c zamek opuszczony przez konfederat贸w
punktor lata 1789-1796 - budowa murowanego ko艣cio艂a w Domos艂awicach zainicjowana przez Antoniego Lanckoro艅skiego, syna ostatniego w艂a艣ciciela Melsztyna Macieja. Kamie艅 na to przedsi臋wzi臋cie pochodzi艂 ze zniszczonego zamku
punktor 1846 r. - po obfitych ulewach zawali艂a si臋 jedna ze 艣cian melszty艅skiego don偶onu
punktor 1848 r. - dewastacji resztek zamku przez ludno艣膰 zapobieg艂y w艂adze austriackie, kt贸re zakaza艂y rozbi贸rki mur贸w
punktor lata 1879-1885 - w czasie prac zainicjowanych przez hr Karola Lanckoro艅skiego wzmocniono mury don偶onu cementem, oraz spi臋to je klamrami. Na zamkowym dziedzi艅cu uroczy艣cie otwarto i po艣wi臋cono schronisko s艂u偶膮ce turystom

Stary widok wie偶y
Obraz olejny Jacka Malczeskiego z 1920 r. "Melsztyn. Zamek". Widok na ruiny i dolin臋 Dunajca z Lus艂awic pod Zakliczynem

punktor 1886 r. - Melsztyn przestaje by膰 w艂asno艣ci膮 rodziny Lanckoro艅skich. Sprzedaj膮c w艂o艣ci hr. Lanckoro艅ski mia艂 zobowi膮za膰 nowego w艂a艣ciciela, aby "zamczysko chroni艂 od ostatniej ruiny".
punktor I woj. 艣w. - budynki schroniska zamkowego zosta艂y zniszczone i ca艂kowicie rozebrane
punktor po II woj. 艣w. - zamek pozostawa艂 bez opieki, a oficjalnym w艂a艣cicielem zosta艂o Nadle艣nictwo w Brzesku
punktor 2004 r. - w艂adze gminne dokona艂y wycinki krzak贸w i wykoszenia trawy, kt贸ra g臋sto zarastaj膮 ruiny zamkowe
punktor 2005 r. - ruiny przej臋艂a gmina Zakliczyn z planami konserwacji i bada艅 archeologicznych, na kt贸re jednak na razie nie ma 艣rodk贸w
punktor 2017 r. - na zamku w Melsztynie rozpocz臋艂y si臋 prace archeologiczne, kt贸re doprowadzi艂y do odkrycia kamiennych schod贸w na wie偶臋 i mur贸w j膮 okalaj膮cych. Burmistrz Zakliczyna czyni bowiem starania o odbudow臋 wie偶y i utworzenie na niej punktu widokowego, a jak si臋 uda pozyska膰 odpowiednie 艣rodki to r贸wnie偶 galeri臋 sztuki i muzeum.
punktor 2019 r. - zako艅czono pierwszy etap prac. Poch艂on臋艂y 220 tys. z艂. Odtworzono wykusz, odbudowano cz臋艣膰 wie偶y. Odkryte, zagruzowane pomieszczenie oczyszczono i przygotowano do umieszczenia ekspozycji.
punktor 2023 r. - dzi臋ki dodatkowym 艣rodkom z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego uda艂o si臋 w pe艂ni odbudowa膰 wie偶臋 i cz臋艣ciowo dobud贸wk臋 z klatk膮 schodow膮. W dalszych planach jest odtworzenie obwodu mur贸w. Dotychczasowe prace poch艂on臋艂y 5 mln z艂, z czego 70% stanowi艂y dotacje rz膮dowe.
Podzi臋kowania za informacje uzupe艂niaj膮ce dla p. Krzysztofa Moskala

Zamek na rysunku Matejki
Ruiny zamku Melsztyn wg Jana Matejki


ozdoba
R贸d Melszty艅skich - zmierzch i upadek
Portret Jana Melszty艅skiego
Jan IV Melszty艅ski - ostatni w艂a艣ciciel zamku z tego rodu na tryptyku ze Szczepanowa (po 1512 r.)
Potomkowie Spytka III - Jan III i Spytek IV prezentowali pogl膮dy zgo艂a inne ni偶 ich ojciec, zacie艣niaj膮c stosunki z duchowie艅stwem. Byli nawet przychylni Zbigniewowi Ole艣nickiemu, kt贸ry obj膮艂 ich swoj膮 opiek膮 oraz cofn膮艂 wyroki ci膮偶膮ce na ich zmar艂ym rodzicu. W艂a艣nie przez te pogl膮dy, podobnie jak Spytek III, ale odwr贸cone o 180 stopni, przeszli do opozycji.
Jeszcze w 1454 r. Jan III uczestniczy艂 wraz z kr贸lem Kazimierzem Jagiello艅czykiem w bitwie pod Chojnicami, po kt贸rej dosta艂 si臋 do niewoli krzy偶ackiej. Na zamku w Tucholi sp臋dzi艂 ok. 10 miesi臋cy, a wymieniony zosta艂 za komtura Torunia. Potem w wielu kwestiach jawnie opowiada艂 si臋 przeciw kr贸lowi, w Melsztynie dawa艂 schronienie osobom, wobec kt贸rych Kazimierz Jagiello艅czyk wysuwa艂 r贸偶ne zarzuty, nara偶aj膮c si臋 tym samym na gniew monarchy. Podobno by艂 on bliski uznania kolejnego Melszty艅skiego za wroga kr贸lestwa, ale wa偶niejsze sprawy, jak wojna w Prusach, zaj臋艂y jego uwag臋. Przez pewien czas Melsztyn by艂 nawet gniazdem rozb贸jniczym. Pod koniec 偶ycia Jan wst膮pi艂 do zakonu bernardyn贸w i jako diakon Wiktoryn zmar艂 w Tarnowie opiekuj膮c si臋 chorymi bra膰mi, od kt贸rych zarazi艂 si臋 艣mierteln膮 chorob膮. Wiktoryn Melszty艅ski zosta艂 wymieniony na zaszczytnym pierwszym miejscu w nekrologu klasztornym. Pono膰 cieszy艂 si臋 opini膮 wielkiej 艣wi臋to艣ci.
Jego brat Spytek IV mia艂 bardzo 艂agodny charakter, nazywany by艂 nawet "pacificus". By艂 te偶 niezwykle pobo偶ny, dlatego kardyna艂 Ole艣nicki stara艂 si臋 uzyska膰 u papie偶a jakie艣 godne beneficjum dla niego. Jednak gdy zmar艂, Melszty艅ski porzuci艂 stan duchowny. Wyruszy艂 na wypraw臋 na W臋gry z kr贸lewiczem Kazimierzem, gdzie Jagiellonowie walczyli z Maciejem Korwinem o tron czeski i w臋gierski. Gdy w pewnym momencie wi臋kszo艣膰 偶o艂nierzy uciek艂a przed nadci膮gaj膮cymi przewa偶aj膮cymi si艂ami Korwina, Spytek IV wykaza艂 si臋 odwag膮 i pozosta艂 z ma艂膮 za艂og膮 w zamku Nitra. W kolejnych zmaganiach przeciw katolickim W臋grom by艂 przeciwnikiem kr贸la i nie zgadza艂 si臋 na mobilizacj臋 armii koronnej w sojuszu z husyckimi Czechami. Po pojednaniu z monarch膮 otrzyma艂 kasztelani臋 zawichojsk膮. Usilnie stara艂 si臋 odzyska膰 Samborszczyzn臋, ale niewiele wsk贸ra艂. Z pozytywnym skutkiem rozwija艂 miasta w swoich dobrach, m.in. uratowa艂 przed zapa艣ci膮 Brzesko. W 1464 r. bracia, po namowach zaprzyja藕nionego z nimi Jana D艂ugosza, oddali Uniwersytetowi Krakowskiemu rodzinn膮 kamienic臋 w Krakowie. Odt膮d budynek ten nosi艂 nazw臋 Collegium Novum.
Synowie Spytka IV: Jan IV i Wincenty nie odegrali ju偶 偶adnej roli w kraju. Jan, z kt贸rym ojciec wi膮za艂 du偶e nadzieje zosta艂 jedynie dworzaninem kr贸lewskim. Lekkomy艣lny hulaka Wincenty nie osi膮gn膮艂 niczego. Spytek ca艂y maj膮tek zapisa艂 na Jana IV, pomijaj膮c zupe艂nie Wincentego, cho膰 ten ostatecznie otrzyma艂 10 wsi, kt贸re potem sprzeda艂 potrzebuj膮c got贸wki i sta艂 si臋 go艂ot膮 szlacheck膮 (szlachcic bez ziemi). Jan IV r贸wnie偶 pozby艂 si臋 ca艂ego maj膮tku, ale w inny, w pe艂ni zaplanowany i kontrolowany spos贸b. By艂 op臋tany ide膮 pielgrzymki do grobu Chrystusowego, dlatego wyprzedawa艂 dobra ziemskie (wraz z Melsztynem) by zebra膰 wielk膮 sum臋 potrzebn膮 na tak膮 wypraw臋. Odby艂 j膮 w 1512 r., a po powrocie zaoszcz臋dzon膮 got贸wk臋 przeznaczy艂 na odkupienie dzier偶awy d贸br brzeskich, gdzie zmar艂 bezpotomnie w 1517 r. Jego brat Wincenty mia艂 syna Jana - s艂ug臋 Tarnowskich o kt贸rym wiemy tyle, i偶 ukrad艂 srebrny kubek i zako艅czy艂 lini臋 rodow膮 Melszty艅skich. W taki oto smutny spos贸b zako艅czy艂a si臋 wspania艂a historia rodu, kt贸ry r贸wnie szybko pojawi艂 si臋 na kartach historii, jak i z nich znikn膮艂.



Litografia z Melsztynem i Zakliczynem
Zakliczyn i ruiny zamku Melsztyn - powi臋kszony fragment litografii Z.B. St臋czy艅skiego z 1847 r.


Legendy i podania

Powr贸t na g贸r臋 strony

Zamek jest tematem wielu poda艅 ludowych. Podobno 艣redniowieczna siedziba istnia艂a tu jeszcze przed zamkiem Leliwit贸w i go艣ci艂a w nim ksi臋偶na sandomierska i krakowska Kinga, kanonizowana w 1999 r. Lochy zamkowe ci膮gn膮 si臋 pono膰 pod Dunajcem do oddalonego w linii prostej o 3 km klasztoru reformator贸w w Zakliczynie. W jednej z odn贸g podziemi mia艂y zosta膰 ukryte wielkie skarby Melszty艅skich. Jednak ich poszukiwacze odnale藕li tylko rozpadaj膮c膮 si臋 ze staro艣ci beczk臋 wype艂nion膮 jeszcze winem.

Zdj臋cie ze schroniskiem
Zdj臋cie ze schroniskiem 2
Zdj臋cia wykonane w ruinach zamku ze schroniskiem turystycznym ok. 1900 roku, autor: Albin Friedrich


Informacje praktyczne


ADRES I KONTAKT
punktorbrak

CZAS
punktor Doj艣cie do ruin z dedykowanego parkingu zajmuje nieca艂e 5 minut. Zwiedzanie trwa ok. 30 minut.

WST臉P
punktor Wolny.


Grafika z ruinami zamku z XIX w.
Zamek Melsztyn na grafice z 1. po艂owy XIX wieku


Po艂o偶enie i dojazd


Centralno wschodnia cz臋艣膰 woj. ma艂opolskiego. 23 km na po艂udniowy zach贸d od Tarnowa, 5 km na zach贸d od Zakliczyna. Zobacz na mapie.
Zamek le偶y przy g艂贸wnej drodze, a wie偶a jest widoczna z daleka. U podn贸偶a wzg贸rza zamkowego znajduje si臋 restauracja Podzamcze, gdzie mo偶na zostawi膰 samoch贸d.

GPS
Wsp贸艂rz臋dne geograficzne:

Otw贸rz w:  Google Maps,  Bing Maps,  Openstreet Maps
format D (stopnie):   N49.86923889掳, E20.77222222掳
format DM (stopnie, minuty):   49掳 52.1543334'N, 20掳 46.3333332'E 
format DMS (stopnie, minuty, sekundy):   49掳 52' 09.26''N, 20掳 46' 20.00''E 

Zdj臋cie z Melsztyna z 1905
Dziedziniec zamku melszty艅skiego na zdj臋ciu J. Zaj膮czkowskiego z ok. 1905 roku


Bibliografia



punktor Moskal Krzysztof 鈥 Leliwici z Melsztyna i ich zamki
punktor Daniel Barbara 鈥 Melsztyn. z dziej贸w zamku rodu Leliwit贸w (praca opublikowana na stronie spstroze.republika.pl.)
punktor Dworzaczek W艂odzimierz 鈥 Leliwici Tarnowscy
punktor Krupi艅ski Andrzej 鈥 Zabytki urbanistyki i architektury wojew贸dztwa tarnowskiego
punktor 艁ojek J贸zef 鈥 Matka Bo偶a Domos艂awicka Kr贸lowa Doliny Dunajca
punktor Marsza艂ek Juliusz 鈥 Katalog Grodzisk i Zamczysk w Karpatach
punktor Moskal Krzysztof 鈥 Zamki w dziejach Polski i S艂owacji. Mi臋dzy Wis艂膮 a Hornadem cz臋艣膰 I i II.
punktor Sandoz贸wna Marya 鈥 Melsztyn i jego okolice
punktor S艂ownik Geograficzny Kr贸lestwa Polskiego i innych pa艅stw S艂owia艅skich

Zamek na starej poczt贸wce
Poczt贸wka z Melsztyna na pocz膮tku XX wieku



Galeria zdj臋膰


Klikaj膮c w zdj臋cie otrzymasz jego powi臋kszenie w nowym oknie. Okno to mo偶na zamkn膮膰 klikni臋ciem w dowolny punkt POZA zdj臋ciem.

Melsztyn - Don偶on po remoncie Melsztyn - Don偶on od strony drogi Melsztyn - Schody na taras widokowy w don偶onie Melsztyn - Okna na parterze don偶onu Melsztyn - Pi臋tro don偶onu Melsztyn - Taras widokowy w don偶onie Melsztyn - Dolina Dunajca z don偶onu Melsztyn - Okno z widokiem w kierunku p艂n. Melsztyn - Widok na teren zamku Melsztyn - Widok na zachowany mur renesansowy i don偶on z zamku starego Melsztyn - Teren zamku starego Melsztyn - Naro偶nik zamku od po艂udnia - pozosta艂o艣膰 wie偶y
Zdj臋cia wykonane po remoncie don偶onu, wiosn膮 2022

Melsztyn - Zaro艣ni臋te ruiny zamkowe i  Dunajec Melsztyn - Don偶on Melsztyn - Don偶on Melsztyn - Szczyt don偶onu Melsztyn - Don偶on Melsztyn - Fragment oblicowanego muru oporowego zamku nowego Melsztyn - Renesansowy mur zamku nowego Melsztyn - Renesansowy mur zamku nowego Melsztyn - Mur oporowy zamku nowego Melsztyn - Dziedziniec zamku nowego z widokiem na zapadlisko po cysternie oraz fundamenty zabudowa艅 gospodarczych po lewej Melsztyn - Jedno z wej艣膰 do piwnic zamku starego Melsztyn - Piwnica domu mieszkalnego usytuowanego na zamku starym Melsztyn - Zarys wa艂u ziemnego od strony p贸艂nocno-wschodniej Melsztyn - Resztki zamku starego Melsztyn - Domniemana brama zamku starego Melsztyn - Przypora na zamku starym Melsztyn - Fragment muru zamku starego Melsztyn - Prawdopodobne miejsce usytuowania schroniska zamkowego Melsztyn - By膰 mo偶e dawna droga do zamku starego Melsztyn - Figura Chrystusa Frasobliwego poni偶ej ruin, tu sta艂 kiedy艣 ko艣ci贸艂 Melsztyn - Zbli偶enie na figur臋 Chrystusa Frasobliwego Melsztyn - Ko艣ci贸艂 w Domos艂awicach wzniesiony przy u偶yciu kamieni z zamku Melsztyn - Gotycka chrzcielnica z 1490r. pochodz膮ca z Melsztyna, obecnie w Domos艂awicach Melsztyn - Portal z dat膮 1695 w Janowicach pochodz膮cy jakoby z zamku Melsztyn - Krzy偶 ustawiony w 1897r. na miejscu karczmy Melsztyn - Chaty pustelnik贸w widziane z  drogi
Zdj臋cia wykonane: latem 2005 i wiosn膮 2006 przez Jakuba Janig臋

Melsztyn - Widok z oddali na wzg贸rze zamkowe Melsztyn - G贸ruj膮cy don偶on Melsztyn - 艢ciana don偶onu Melsztyn - Zamek Melsztyn - Mur renesansowy z XVI wieku Melsztyn - Zamek Melsztyn - Zamek Melsztyn - Don偶on Melsztyn - Don偶on Melsztyn - Zamek
Zdj臋cia wykonane latem 2002 przez bd


Filmy wideo


Rekonstrukcja 3D zamku w Melsztynie




Zamek Melsztyn zim膮 z drona 2022



Noclegi


punktor Zakliczyn - Gospodarstwo agrot.Edward Ogonek, Weso艂贸w 164, tel. (014) 665 36 40,gsm 502 294 966
punktor Zakliczyn - Gospodarstwo agroturystyczne, Gra偶yna Trytek, ul. Spokojna 17, tel. (014) 665 31 42

Proponujemy wyszukanie noclegu w opisywanej miejscowo艣ci lub jej okolicy w serwisach noclegowych. Oferty cenowe online s膮 zwykle atrakcyjniejsze ni偶 rezerwacje telefoniczne!


oferta noclegowa 1       

Miniforum

Powr贸t na g贸r臋

Zapraszam do przesy艂ania swoich wypowiedzi i komentarzy odno艣nie opisywanego zamku. Ukazuj膮 si臋 one na stronie od razu po wpisaniu do formularza.

Ostatnie wpisy

  • Dofinansowanie       Autor:  Mieszkaniec gminy zakliczyn      Data:  2013-04-23 22:48:08
    Witam.   Mieszkam w gminie Zakliczyn mam 14 lat i nawet ja wiem 偶e s膮 dofinansowania z unii europejskiej (Nie wiem czy na takie rzeczy ale s膮) i dlaczego Gmina nie mo偶e zg艂osi膰 zamku o dofinansowanie z unii na rekonstrukcj臋? Unia powinna da膰 pieni膮dze poniewa偶 jest to dobro, kt贸re pomo偶e nam nie zapomnie膰 o dawnych czasach. Je艣li si臋 tego nie odbuduje albo cho膰 nie zabezpieczy przed dalszym powi臋kszaniem si臋 dziury i niszczeniu ruin za kilka lat tego nie b臋dzie wcale. Nawet koledzy, kt贸rzy tam byli m贸wili mi 偶e kiedy艣 by艂y schody w don偶uanie a teraz ju偶 nie ma. Wi臋c wed艂ug mnie burmistrz powinien pisa膰 o dotacje z unii lub o dofinansowanie ze skarbu pa艅stwa, mo偶na te偶 zorganizowa膰 jaki艣 festyn z kt贸rego doch贸d zostanie przeznaczony na rekonstrukcj臋 zamku w Melsztynie. NIE MO呕EMY ZAPOMNIE膯 O NASZEJ HISTORII trzeba j膮 piel臋gnowa膰. Kto wie mo偶e w ruinach znajdzie si臋 co艣 co zmieni ca艂y 艣wiat? Tego nikt nie wie wi臋c warto spr贸bowa膰 i na ich miejscu zrekonstruowa艂 i odbudowa艂 ca艂y zamek, ludzie z ch臋ci膮 by przyje偶d偶ali.  
  • zamek       Autor:  Jacek      Data:  2011-08-07 07:05:37
    ciekawe miejsce
  • Zabezpieczenie ruin       Autor:  pawel       Data:  2011-07-30 21:47:44
    "Z艂o偶ony w grudniu 2010 roku wniosek na kolejny etap prac konserwatorskich na melszty艅skim wzg贸rzu zyska艂 akceptacj臋 Zarz膮du Wojew贸dztwa, dzi臋ki czemu gmina otrzyma od Urz臋du Marsza艂kowskiego dotacj臋 w wysoko艣ci 30.000 z艂. 艣rodki te wraz z wk艂adem w艂asnym gminy zostan膮 przeznaczone na zabezpieczenie muru arkadowego w p贸艂nocnej cz臋艣ci wzg贸rza melszty艅skiego, zw艂aszcza na odbudow臋 kamiennych filar贸w." z:
    http://www.melszty­n.pl/artykuly/prace.­htm     Potwierdzam, zabezpieczenie w formie p艂ot贸w z drewnianych 偶erdzi, podstemplowanie muru arkadowego, oraz tablicy zakazuj膮cej wst臋pu do ruin wie偶y zosta艂y wykonane (28.VII 2011)





Pow贸t do strony startowej
Powr贸t do strony startowej

(c) 2001-2024 bd - Kontakt - Polityka Prywatno艣ci
Wszelkie prawa do w艂asnych zdj臋膰 i tekst贸w zastrze偶one, nie mog膮 by膰 one wykorzystywane bez mojej zgody. Nie udzielam pozwolenia na kopiowanie opis贸w.