puste 
Wojew贸dztwo: 艣wi臋tokrzyskie / Powiat: sandomierski / Gmina: Klimont贸w

Ikonka - zamek

OSSOLIN
馃彴 Renesansowy zamek magnacki  馃彴

Przej艣cie do zdj臋膰
Zdj臋ciapuste

Frontowe zdj臋cie zamku Ossolin

Ocena


Mo偶esz oceni膰:
Ossolin - Renesansowy zamek magnacki (zniszczony)

Ocena obecnej atrakcyjno艣ci obiektu
3 stars 艢rednia ocena: 3.2 na 5. G艂os贸w: 40
            
 
Ocena nastawienia do turyst贸w na terenie obiektu
3.5 stars 艢rednia ocena: 3.5 na 5. G艂os贸w: 30
            
 


Opis


Ozdobna pierwsza litera z   bardzo bogatej niegdy艣 rezydencji kanclerza wielkiego Jerzego Ossoli艅skiego w Ossolinie zachowa艂y si臋 do dzi艣 tylko niewielkie fragmenty mur贸w.
S. 呕eromski na zamku
W lipcu 1888 r. podczas wyprawy konnej do ruin zamku zawita艂 Stefan 呕eromski. Towarzyszy艂 mu J贸zef Saski, z kt贸rym przyjecha艂 z Kurozw臋k. Tak opisa艂 to w swoim dzienniku: "Konie... parskaj膮 dzielnie, wdzieraj膮c si臋 pod g贸r臋 ku ruinom.... G艂臋bokie fosy zaros艂e wielkim zielskiem, id膮 za wa艂ami, szukaj膮c dawno umar艂ych pan贸w w kontuszach... Wje偶d偶amy pod olbrzymi膮 arkad臋... w pa艅stwo umar艂ych pokole艅... Po szczytach mur贸w...W strzelnicach baszt - w艂贸czy si臋 duch przesz艂o艣ci i 艣piewa tajemnicz膮 pie艣艅 rycersk膮, od g艂os贸w kt贸rej boli serce".
Ponad asfaltow膮 drog膮 rozpo艣ciera si臋 arkada kamiennego mostu, obok stoi kawa艂ek bramy wjazdowej, a dalej mamy nik艂e fragmenty fundament贸w wraz z zasypanymi piwnicami. Most 艂膮czy艂 zamek z przedzamczem po艂o偶onym na s膮siednim wzg贸rzu, na kt贸rym znajdowa艂y si臋 zabudowania gospodarcze. Co do wygl膮du samego zamku to mo偶na napotka膰 bardzo rozbie偶ne informacje. Raz podaje si臋 偶e zamek by艂 wielki i pot臋偶ny, innym razem 偶e niewielki, jedni dziedziniec uwa偶aj膮 za wielki, inni za ma艂y, kondygnacji by艂o w zale偶no艣ci od 藕r贸d艂a trzy lub dwie, a baszt - cztery lub jedna. Kto jednak by艂 na wzg贸rzu zamkowym musi stwierdzi膰, 偶e zamek w艂a艣ciwy by艂 stosunkowo niewielki i taki sam musia艂 by膰 wewn臋trzny dziedziniec. Troch臋 inaczej to wygl膮da je艣li we藕miemy pod uwag臋, i偶 istnia艂 drugi cz艂on warowni - przedzamcze. Na akwareli z ko艅ca XVIII w. wida膰 trzy kondygnacje naziemne i tylko jedn膮 naro偶n膮 baszt臋, ale podobno ponad wiek wcze艣niej by艂o ich cztery. Do zamku prowadzi艂y trzy bramy, a cztery skrzyd艂a mieszkalne mia艂y po trzy kondygnacje. Ca艂o艣膰 zwie艅czona by艂a attyk膮. Zamek nie mia艂 mo偶e rozmiar贸w s艂ynnego Krzy偶topora (w艂asno艣膰 brata Jerzego - Krzysztofa Ossoli艅skiego), ale by艂 bardzo bogato zdobiony, m.in. z艂otem oraz kryszta艂ami i urz膮dzony z wielkim przepychem. Na jego szczycie sta艂y 2 pos膮gi wyobra偶aj膮ce cnot臋 oraz m膮dro艣膰. Wn臋trze sk艂ada艂o si臋 z 22 komnat, 2 du偶ych sal i kaplicy w baszcie. Za zamkiem utworzono pi臋kne w艂oskie ogrody. Obron臋 warowni opr贸cz bardzo grubych, cho膰 nie wysokich mur贸w, zapewnia艂 g艂臋boki par贸w dooko艂a, a zabudowania gospodarcze posiada艂y ziemne fortyfikacje bastionowe.
Niedaleko zamku znajduje si臋 podziemna kaplica, zwana przez miejscow膮 ludno艣膰 "Betlejem". Zbudowa膰 j膮 kaza艂 Franciszek Teodor Denhoff na wz贸r palesty艅skiej kaplicy w Betlejem. Tradycja m贸wi膮ca, i偶 postawi艂 j膮 kanclerz i zamurowa艂 tam pojemnik z ziemi膮 z Palestyny, po kt贸r膮 uda艂 si臋 osobi艣cie zosta艂a obalona przez badaczy.




Bogactwo w艂a艣cicieli zamku
Zamek ossoli艅ski urz膮dzony by艂 z wielkim przepychem, s艂ynne by艂y znajduj膮ce si臋 tu dzie艂a sztuki i skarby kultury. Jerzy Ossoli艅ski lubi艂 obnosi膰 si臋 ze swoim bogactwem. Gdy w 1633 r. z rozkazu kr贸la wybra艂 si臋 z poselstwem do Rzymu, aby m.in. wyjedna膰 u papie偶a wi臋kszych swob贸d politycznych dla Polski, praw dla innowierc贸w oraz zakazu nabywania d贸br ziemskich przez duchownych, z koni w jego orszaku odpada艂y z艂ote podkowy, kt贸rymi by艂y podkute. Niby przypadkiem rozerwano te偶 cze艣膰 uprz臋偶y i na ulic臋 posypa艂y si臋 z艂ote ogniwa na kt贸re rzucili si臋 zdumieni mieszka艅cy Rzymu. Ca艂y orszak prezentowa艂 si臋 wy艣mienicie - w sk艂ad wchodzi艂o 300 ludzi, mu艂y, wielb艂膮dy i konie. Wierzchowiec przysz艂ego kanclerza ubrano w pi贸ra z diamentami. W tamtym czasie Ossoli艅ski nie by艂 jeszcze wystarczaj膮co zamo偶ny i na op艂acenie orszaku zaci膮gn膮艂 po偶yczk臋 w wysoko艣ci 200 tys., nie wystarczy艂o to jednak i pa艅stwo polskie musia艂o wzi膮膰 po偶yczk臋 u 偶ydowskich lichwiarzy we Lwowie oraz zastawi膰 dobra koronne na Litwie. Swoim bogactwem, wiedz膮, orientacja polityczn膮 i osobowo艣ci膮 Ossoli艅ski zadziwi艂 i zjedna艂 sobie wielu mo偶now艂adc贸w zachodniej Europy. Biegle w艂ada艂 艂acin膮, niemieckim, w艂oskim, francuskim i hiszpa艅skim, a na audiencjach wyst臋powa艂 w diamentowym stroju z szabl膮 wysadzan膮 per艂ami i rubinami. Sprawy, z kt贸rymi przyjecha艂 jednak nie za艂atwi艂, otrzyma艂 za to dwa tytu艂y Ksi臋cia Cesarstwa Rzymskiego od papie偶a i cesarza Ferdynanda II. Wzbudzi艂o to oburzenie u polskiej szlachty. Kilka lat p贸藕niej Ossoli艅ski zrzek艂 si臋 tytu艂u ksi膮偶臋cego, gdy by艂o ju偶 wiadomo, 偶e sejm i tak by mu go odebra艂.


Rekonstrukcja lub stary widok zamku ossolin
Ruiny w XIX wieku. Rysunek na drzewie Fabija艅skiego.
殴r贸d艂o: Tygodnik Ilustrowany 1862 r.


Historia

Powr贸t na g贸r臋

Ozdobna pierwsza litera zamek wzniesiono w I po艂. XVII w z inicjatywy Jerzego Ossoli艅skiego,
Jerzy Ossoli艅ski c.d.
frontowe zdjecie ossolina
Budowniczy nowego zamku w Ossolinie, kanclerz wielki koronny Jerzy Ossoli艅ski by艂 najbardziej wp艂ywow膮 osobisto艣ci膮 w pa艅stwie za panowania W艂adys艂awa IV i cz臋艣ciowo do swojej 艣mierci, za Jana Kazimierza. Ten wielki polityk i m膮偶 stanu posiada艂 ogromn膮 w艂adz臋, kt贸r膮 czasem wykorzystywa艂 do knucia intryg i zwalczania swoich politycznych przeciwnik贸w. Przyk艂adem mo偶e by膰 systematyczne niszczenie kariery bohatera walk ze zbuntowan膮 kozacczyzn膮, uwielbianego przez wojsko i szlacht臋 kniazia Jeremiego Wi艣niowieckiego, co nie wysz艂o krajowi na dobre. Jako 偶e Ossoli艅ski zawsze sta艂 przy kr贸lu i popiera艂 jego plany, by艂 oskar偶any o pr贸b臋 wprowadzania absolutyzmu kr贸lewskiego. Z tych powod贸w a tak偶e ze zwyk艂ej zazdro艣ci o wp艂ywy, by艂 najbardziej znienawidzon膮 osob膮 w kraju. Nie wielu jednak odwa偶a艂o si臋 otwarcie przeciw niemu wyst臋powa膰. Jego 艣mier膰 w 1650 r. przyj臋to z ulg膮, a nawet rado艣ci膮. Zacz臋艂y powstawa膰 r贸偶ne wiersze i teksty szydz膮ce z kanclerza, jak np. "Na 艣mier膰 pana kanclerza" - "Leg艂 Ossoli艅ski, Kanclerz Wielki od wielkiej choroby. Bo insza choroba nie mog艂a zdusi膰 tej osoby" albo "艢mier膰 twoja, wielki m臋偶u, nie w smak wszystkim by艂a, bo ci臋 za p贸藕no zg艂adzi艂a"
p贸藕niejszego kanclerza wielkiego koronnego, pragn膮cego mie膰 rezydencj臋 na miar臋 swojej pozycji i pieni臋dzy. Pierwotnie w miejscu tym sta艂 stary zamek rycerski jego przodk贸w - rodu Toporczy贸w (kt贸rzy p贸藕niej przyj臋li nazwisko Ossoli艅scy).
punktorkoniec XIV w. - Ja艣ko (Jan) Top贸r zwany Owc膮, syn Nawoja z Przegini, kasztelana sandomierskiego wybudowa艂 w Ossolinie niewielki drewniany zamek. Nast臋pnie zameczek ten zosta艂 zast膮piony wi臋kszym, murowanym, ale nie wiadomo kiedy to nast膮pi艂o
punktorI po艂. XV w. - kolejnym w艂a艣cicielem Ossolina by艂 tak偶e Jan herbu Top贸r, kasztelan wi艣licki o kt贸rym wiadomo 偶e stale przebywa艂 na dworze W艂adys艂awa Jagie艂艂y. Podobno bardzo zas艂u偶y艂 si臋 kr贸lowi w czasie chrystianizacji Litwy
punktorII XV w. - w艂a艣cicielem Ossolina by艂 kolejny Toporczyk - Miko艂aj, kt贸remu cz臋艣膰 badaczy przypisuje budow臋 gotyckiego zamku murowanego
punktor1620 r. - Ossolin odziedziczy艂 Jerzy Ossoli艅ski
punktorok. 1635 r. - Jerzy Ossoli艅ski wzni贸s艂 ca艂kiem nowy zamek na planie regularnego czworoboku. Podobno w jego murach wykorzystano wie偶e z poprzedniego zamku. By膰 mo偶e zaprojektowa艂 go s艂ynny architekt Wawrzyniec Senes, kt贸ry pracowa艂 dla Jerzego i Krzysztofa Ossoli艅skich przy projektach ko艣cio艂贸w i zamku Krzy偶top贸r. Przy zamku powsta艂 pi臋kny ogr贸d, a drogi od zamku (np. do pobliskich Go藕lic) obsadzono lipami tak 偶e patrz膮c z g贸ry drzewa tworzy艂y zamkni臋ta figur臋 geometryczn膮. Zamek otoczony by艂a murem obwodowym, ale niezbyt wysokim bo z daleka wida膰 by艂o dobrze ca艂膮 budowl臋. O wn臋trzach wiemy 偶e biblioteka by艂o wyz艂acana, z portretami przodk贸w na 艣cianach, komnaty mia艂y murowane posadzki i kominy, z艂ocone gzymsy, kryszta艂owe okna, sufity z malowid艂ami. G艂贸wna sala mia艂a 13 belek bogato z艂oconych a pomi臋dzy nimi malowid艂a miast i okr臋t贸w, komin z dwoma pos膮gami trzymaj膮cymi herb Ossoli艅skich. Sam Ossolin zyska艂 wtedy prawa miejskie (obecnie to niewielka wie艣). W tym czasie w zamku goszczono kr贸la W艂adys艂awa IV
punktor1650 r. - po nag艂ej 艣mierci Jerzego zamkiem w艂ada艂a jego 偶ona Izabella, a potem jej c贸rka Urszula Brygida Kalinowska
punktor1655 r. - podczas "potopu" zamek by艂 naje偶d偶any zar贸wno przez Szwed贸w jak i sprzymierzonego
Antoni L臋d贸chowski
Antoni L臋d贸chowski wbrew pozorom raczej nie by艂 chory na umy艣le. Wraz z rodzina przyby艂 w okolice sandomierszczyzny z Wo艂ynia. By艂 wojewod膮 czernihowskim, dworzaninem kr贸la Poniatowskiego i pos艂em na Sejm Czteroletni, podczas kt贸rego nale偶a艂 do obozu uchwalaj膮cego Konstytucj臋 3 Maja. By艂 odznaczony orderem Or艂a Bia艂ego i 艣w. Stanis艂awa. Jako cz艂owiek bardzo religijny wspiera艂 okoliczne ko艣cio艂y, a po 艣mierci 偶ony wst膮pi艂 do zakonu. W pami臋ci 贸wczesnych mieszka艅c贸w Klimontowa, Ossolina i okolicy, ma艂偶e艅stwo L臋d贸chowskich zapisa艂o si臋 jako dobrzy gospodarze wspieraj膮cy biednych. Budowali im bowiem domy, obni偶yli pa艅szczyzn臋, postawili szpital i przytu艂ki dla ubogich. Potomni zarzucali mu jednak, 偶e wysadzi艂 zamek ossoli艅ski w powietrze bo poszukiwa艂 w nim skarb贸w. Sam m贸wi艂, 偶e zrobi艂 to poniewa偶 ceni艂 pokor臋, skromno艣膰 i "aby mu w pyszno艣膰 syn贸w nie wbija艂o". Podobno jego syn przegrywa艂 maj膮tek w karty i L臋d贸chowski chcia艂 zapobiec w ten spos贸b zastawieniu zamku.
z nimi ksi臋cia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego
punktorod II po艂. XVII w. - Ossolin przechodzi艂 w r臋ce takich rod贸w jak: Zebrzydowscy, Morsztynowie, Sanguszkowie, Denhoffowie, ponownie Ossoli艅scy i L臋d贸chowscy. Nie znane s膮 szczeg贸艂y, jaki mieli oni wp艂yw na zamek, ale na pewno w jakim艣 stopniu jego bry艂a uleg艂a przebudowie. Przy zewn臋trznych 艣cianach postawiono wysokie podpory, kt贸re mia艂y zapobiec rozpadaniu i osuwaniu si臋 mur贸w. Zamek bowiem sta艂 bowiem na niepewnym pod艂o偶u lessowym. Wzmocniono te偶 mury obwodowe
punktor1731 r. - z 贸wczesnego inwentarza mo偶na wyczyta膰, 偶e zamek by艂 w z艂ym stanie, bez dach贸w i okien
punktor1780 r. - w艂a艣cicielem zamku zosta艂 Antoni L臋d贸chowski, kt贸ry dokona艂 p贸藕niej jego zniszczenia. Zamek wykorzystywany by艂 w tym czasie jako spichlerz i magazyn
punktor1816 r. - L臋d贸chowski wysadzi艂 zamek w powietrze, aby uchroni膰 przed zbytnim rozpuszczeniem swoje dzieci. Z zamku zachowa艂a si臋 jeszcze wtedy brama wjazdowa, okr膮g艂a baszta z przylegaj膮cym murem i most
punktor1901 r. - w艂a艣cicielami zosta艂a rodzina Karskich. Mury zamkowe by艂y rozbierane, a nast臋pnie to co zosta艂o zaadaptowano na gorzelni臋
punktorII woj. 艣w. - ruiny zamku zosta艂y wysadzone przez wojska sowieckie, gruz wykorzystano do utwardzenia drogi dla czo艂g贸w. Podobno jeszcze dzi艣 mo偶na zobaczy膰 kamienie z zamku na drodze od Go藕lic do Usarzewa i Zdanowa. Podobnie obeszli si臋 bolszewicy z ro艣linno艣ci膮, mianowicie wyci臋li lipy, kt贸re by艂y chlub膮 ogrodnik贸w Ossoli艅skiego.


Rekonstrukcja lub stary widok zamku!@
Zamek od strony po艂udniowo - zachodniej. Akwarela Z. Vogla z 1794



Rekonstrukcja lub stary widok zamku ossolin
Zamek i zabudowania przedzamcza od strony p贸艂nocnej. Akwarela J. Klauzmonta z 1794
殴r贸d艂o: Zamki w Polsce, Bohdan Guerquin, Arkady 1984

Jak wida膰 oba obrazy oficjalnie pochodz膮 z tego samego roku, ale za艂o偶enie zamkowe wygl膮da na nich troch臋 inaczej, wi臋c jest co艣 nie tak z datowaniem obraz贸w.



Legendy

Powr贸t na g贸r臋

Ozdobna pierwsza litera z jawa zwi膮zana z zamkiem to tzw. Czerwwony Panek, poniewa偶 nosi czerwony surdut i czapk臋. W dzie艅 kryje si臋 on w zamkowych piwnicach, a noc膮 na czerwonym rumaku wy艂ania si臋 z czelu艣ci. Przeje偶d偶a przez resztki mostu do miejsca po dawnej gorzelni, a nast臋pnie ko艂o kaplicy Betlejki, kt贸r膮 mija ze wstr臋tem. Biada temu kto zechce podgl膮da膰 nocnego je藕d藕ca. Kiedy艣 w po艂owie XIX wieku 贸wczesny w艂a艣ciciel ruin Wojciech Szl臋k wraca艂 go艣ci艅cem z Go藕lic do Ossolina spotka艂 go straszny wypadek. Niedaleko w艂asnego domu konie nagle ponios艂y i jego karoca rozbi艂a si臋 o pie艅 drzewa. M贸wiono, 偶e to Czerwony Panek sp艂oszy艂 konie.

Rekonstrukcja lub stary widok zamku ossolin
Ruiny od p贸艂nocy. Fotografia S. Rakowskiego z 1917 r.
殴r贸d艂o: Praca zbiorowa - Przemiany architektury rezydencjonalnej w XV-XVIII wieku na terenie dawnego wojew贸dztwa sandomierskiego, Kielce 1999

Inna opowie艣膰 m贸wi, i偶 zamkowe wzg贸rze by艂o ulubionym pastwiskiem miejscowych mieszka艅c贸w. Mo偶na by艂o st膮d patrze膰 w odleg艂e strony, a kopi膮c w ziemi znale藕膰 r贸偶ne przedmioty. Pewnego dnia kilku ch艂opak贸w siedzia艂o wieczorem przy ognisku i wspomina艂o stare opowie艣ci swoich przodk贸w. Nagle wiatr zdmuchn膮艂 czapk臋 z g艂owy jednego biednego pastuszka i to tak niefortunnie, 偶e wpad艂a ona do g艂臋bokiego do艂u, kt贸ry prowadzi艂 do zamkowych loch贸w. Ch艂opak rozp艂aka艂 si臋, bo by艂a to jego jedyna czapka. Wkr贸tce jednak czapka jakim艣 sposobem sama wylecia艂a z do艂u, a na dodatek by艂a wype艂niona z艂otymi monetami. Widz膮c to jego z艂y kolega wrzuci艂 tam sw膮 czapk臋 licz膮c, 偶e i ona nape艂ni si臋 skarbem. Po chwili jego czapka wylecia艂a z do艂u tak jak poprzednia, ale by艂a wype艂niona odchodami.

Rekonstrukcja lub stary widok zamku ossolin
Fotografia H. Podd臋bskiego z 1914 r.
殴r贸d艂o: Praca zbiorowa - Przemiany architektury rezydencjonalnej w XV-XVIII wieku na terenie dawnego wojew贸dztwa sandomierskiego, Kielce 1999


Wst臋p

Wolny

Po艂o偶enie i dojazd


Wschodnia cze艣膰 woj. 艣wi臋tokrzyskiego. 4 km. na p贸艂nocny wsch贸d od Klimontowa, 25 km na zach贸d od Sandomierza. Zobacz na mapie.
Z dojazdem nie jest 艂atwo je艣li nie dysponujesz samochodem. Najbli偶sze stacje PKP to Sandomierz i Tarnobrzeg, czy je藕dzi tam jaki艣 PKS, nie wiem ale chyba nie. Samochodem nale偶y dosta膰 si臋 do Klimontowa i stamt膮d jecha膰 na wsch贸d, zreszt膮 przy g艂贸wnej drodze na trasie Rzesz贸w - Ostrowiec 艢w. jest strza艂ka na Ossolin. Po 3 km skr臋camy w lewo i po chwili widzimy ruiny mostu zamkowego nad drog膮.

GPS
Wsp贸艂rz臋dne geograficzne:

format D (stopnie):   N 50.67630833掳,  E 21.50324722掳
format DM (stopnie, minuty):   N 50掳 40.5784998',  E 21掳 30.1948332'
format DMS (stopnie, minuty, sekundy):   N 50掳 40' 34.71'',  E 21掳 30' 11.69''


Czas


Pobie偶ne ogl膮dni臋cie zajmuje ok. 10 min.

Bibliografia



punktorFija艂kowski Jerzy, Zar臋bski - Maciej Andrzej - Sekrety Zamk贸w i Pa艂ac贸w Ziemi Staszowskiej
punktorGoszty艂a Marek, Proksa Micha艂 - Zamki Polski po艂udniowo-wschodniej
punktorGuerquin Bohdan - Zamki w Polsce
punktorKajzer Leszek, Ko艂odziejski Stanis艂aw, Salm Jan - Leksykon zamk贸w w Polsce
punktorKuczy艅ski Janusz - Zamki wojew贸dztwa kieleckiego
punktor Rogi艅ski Ryszard - Zamki i twierdze w Polsce - historia i legendy
punktorSypkowie Agnieszka i Robert - Zamki i warownie ziemi sandomierskiej
punktorPraca zbiorowa - Przemiany architektury rezydencjonalnej w XV-XVIII wieku na terenie dawnego wojew贸dztwa sandomierskiego

Zdj臋cia


Klikaj膮c w zdj臋cie otrzymasz jego powi臋kszenie w nowym oknie. Okno to mo偶na zamkn膮膰 klikni臋ciem w dowolny punkt POZA zdj臋ciem.

Ossolin - Mury zamkowe nad drog膮, niczym most Ossolin - Pozosta艂o艣ci zamku Ossolin - Pozosta艂o艣ci zamku Ossolin - Most i wzg贸rze zamkowe od strony p艂d.-zach. Mo偶na por贸wna膰 z podobnym widokiem na pierwszej akwareli Ossolin - Mury zamkowe Ossolin - Resztki bramy Ossolin - Wzg贸rze zamkowe od strony p艂n.
Zdj臋cia wykonane: wiosn膮 2002



Z lotu ptaka


Widok opisywanego obiektu (lub miejsca na kt贸rym sta艂) z satelity

Geoportal


Noclegi


punktorKlimont贸w - Agroturystyka Katarzyna Radomyska-Duda, Rybnica 10, tel. (015) 866 32 34
punktor Iwaniska - Baza noclegowa "Ujazd", tel. Ujazd 9

Proponujemy wyszukanie noclegu w opisywanej miejscowo艣ci lub jej okolicy w serwisach noclegowych. Oferty cenowe online s膮 zwykle atrakcyjniejsze ni偶 rezerwacje telefoniczne!


oferta noclegowa 1        oferta noclegowa 2

Miniforum

Powr贸t na g贸r臋

Zapraszam do przesy艂ania swoich wypowiedzi i komentarzy odno艣nie opisywanego zamku. Ukazuj膮 si臋 one na stronie od razu po wpisaniu do formularza.

Ostatnie wpisy

  • zamek w Ossolinie       Autor:  miejscowy      Data:  2016-01-23 14:34:13
    Pochodz臋 z Adamczowic , do Ossolina i do Dziewkowa chodzi艂em do znajomych i na zabawy wiejskie. Drog臋 pod bram膮 pami臋tam jeszcze jako bruk z kocich 艂b贸w.Wg opowiada艅 dziadka zamek powoli rozbiera艂a ludno艣膰 i wszyscy , co od czas贸w powstania niepodleg艂ej Polski budowali drogi, czyli przedsi臋biorcy za zezwoleniem urz臋dowym, potem w czasie okupacji za zezwoleniem w艂adz niemieckich a potem i armia radziecka a nawet dla w艂adzy ludowej co艣 kamienia jeszcze zosta艂o. A i tak porzadn膮 drog臋 zrobiono dopiero pod koniec lat 80 - tych. B艂oto i lessowy kurz oraz ci膮g艂e po偶ary drewnianych i krytych s艂om膮 zabudowa艅 by艂y moim najcz臋stszym wspomnieniem z dzieci艅stwa. Oko艂o roku 1966 poci膮gni臋to do mojej i okolicznych wsi energi臋 elektryczn膮 i zacz臋艂a si臋 cywilizacja. To by艂o co艣. Ko艅czyli艣my szko艂y i w 艣wiat. Wtedy nie wyje偶d偶a艂o si臋 do Anglii , jak Ossoli艅scy i Karscy, ale do miast, do przemys艂u, za chlebem , zarobkiem, mieszkaniem. Jak tam czasem przyjad臋 i widz臋 sk膮d pochodz臋, to p艂aka膰 si臋 chce, 偶e nic tam si臋 nie rozwija, nie buduje zak艂ad贸w pracy,tylko rolnictwo i bida. Jak kto艣 tego oczekuje, mog臋 napisa膰 wi臋cej, zw艂aszcza 偶e po 艣wiecie szukam pochodzenia nazwy Ossolin, i nikt nie wie sk膮d si臋 wzi臋艂a. Jak i w艂asnych korzeni, sk膮d tam przyw臋drowali moi przodkowie.
  • Legendy       Autor:  Bargiel      Data:  2010-11-01 10:36:51
    Czy zastawia艂 si臋 kto艣, sk膮d si臋 bior膮 legendy (nie tylko tycz膮ce si臋 zamku w Ossolinie)? Przewa偶nie s膮 to podania ludowe nie zawsze odnotowywane w kronikach. Wiele z legend to po prostu wymys艂y miejscowych ludzi, kiedy to cz臋sto po pijaku wracali do domu i przechodz膮c ko艂o ruin "co艣" widzieli i "co艣" s艂yszeli. Mo偶e nie s膮 one zbyt oryginalne, ale dodaj膮 kolorytu dziejom warowni i miejsc historycznych.
  • BOBOLICE=OSSOLIN       Autor:  kto艣      Data:  2010-10-18 20:20:54
    zobaczcie sobie odbudowany zamek w Bobolicach 偶eby kiedy艣 odbudowali ten w Ossolinie





Pow贸t do strony startowej
Powr贸t do strony startowej

(c) 2001-2019 BD - KONTAKT - POLITYKA PRYWATNO艢CI
Wszelkie prawa do w艂asnych zdj臋膰 i tekst贸w zastrze偶one, nie mog膮 by膰 one wykorzystywane bez mojej zgody. Nie udzielam pozwolenia na kopiowanie opis贸w.